Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Kοιμήσου απόψε όνειρό μου...



Παράξενο τούτο το βράδυ…
τι θα γίνει με σένα;
σκέφτομαι…  
ριγώ…τρέμω…λιώνω…
μου λείπεις πολύ…
σε χρειάζομαι…   
σ’ αγαπώ πολύ,  πολύ,  πολύ…
αν ήξερες πόσο ανάγκη σε έχω να έρθεις,
έστω για μια κρυφή ματιά σου…
μια αγκαλίτσα…να χωράει όλα τα όνειρά σου..
κοίτα…
τα ερωτευμένα βλέμματα δεν κρύβονται…
καρφώνονται σαν καρφιά  πάνω στα κορμιά,
που μουδιάζουν…
μουδιάζουν και μεις μετράμε τις ανάσες μια μια…
νιώθουμε στις φλέβες μας το αίμα να κυλά δυνατά..
σε είδα…
είδα στα ματάκια σου την κρυμμένη σου αλήθεια
κι ήσουν πολύ όμορφη…
η καρδιά σου χαιρόταν  …  
αποζητούσες   τη  λύτρωση…
μετά αστροβολούσες  ευτυχία…
πετούσες…
ονειρευόσουν μαζί μου  τη ζωή χωρίς όρια,
χωρίς δεσμεύσεις…
ήθελες  να κάνεις  αυτό,
που   πραγματικά αισθάνεσαι…
να αποφύγεις αυτά,  που οι καταστάσεις σε αναγκάζουν
να μένεις μέσα σε φράχτες…
ξέρεις ότι στα χεράκια σου κρατάς δυο καρδιές…
ένα χαμόγελό σου…
το χεράκι σου ακουμπούσε την καρδιά μου…
κατάλαβες που σου έλεγα ευχαριστώ;     
σου έλεγα ευχαριστώ και δεν είχα   πόδια…
εκείνη τη στιγμή    πετούσα…
όμορφες ζωντανές στιγμές…
πάντα θα στέκω εδώ και θα σε περιμένω
πιστεύοντας στο αδύνατο…
τελικά ευτυχία είναι μια αγκαλιά…
τα γλυκά σου μου αρέσουν πολύ…
κοιμήσου απόψε όνειρό μου...