Ο νους μου γυρνάει πίσω…
τότε που τα
κορμιά μας ενώθηκαν μ΄ εκείνη τη μελωδία…
ξέρω…
εκείνο το τραγούδι θ΄ ακολουθεί τη
ζωή μας…
θα μας γυρίζει πίσω…
από τότε πλάσαμε τα πιο όμορφα όνειρα…
πριν λίγες μέρες τα πήραμε αγκαλιά
και χορέψαμε…
απόψε τα όνειρα
δε χωράνε πουθενά…
μια ανυπομονησία…
ένας κόμπος…
μια ανεξήγητη σιωπή…
ξέρω…
είναι από την απουσία σου…
σήμερα σε περίμενα…
ήθελα να μιλήσουμε και να ονειρευτούμε μαζί…
μου ΄πες πως το κρύο δε το μπορείς…
είναι καθημερινή και εσύ δεν το
αντέχεις…
σε λίγο όμως, έρχονται το κρύο μαζί
με τη βροχή
και θα σε βρουν χωρίς αγκαλιά…
ήθελα να σε περιμένω εκεί απόψε…
κάτω από τις στάλες της βροχής
και να σε πάρω αγκαλιά…
ήθελα να με πιάσεις αγκαζέ…
να στηρίζεσαι πάνω μου για να νιώθεις
σίγουρη…
να περπατήσουμε μαζί σ΄
εκείνο το δρόμο,
που ενώνει την καρδιά με τη σκέψη…
ήθελα να νιώθεις τον έρωτα
να ξεχειλίζει από παντού και να
ζεσταίνεσαι…
να χαμογελάς και τα χαμόγελά σου
να είναι πιο όμορφα από τα χάδια…
ονειρεύομαι μικρές στιγμές…
ξέρω, αύριο θα σε δω…
σ΄ αγαπώ πολύ…