Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

H σκιά σου

Σήμερα το απόγευμα ήθελα να έρθεις…
Να γίνει ο χειμώνας  άνοιξη…
Να καθίσουμε ο ένας απέναντι στον άλλο…
Να σου σερβίρω ένα διπλό  γλυκό καφέ..
Μαζί να περάσουμε ώρες ατέλειωτες…
………………………………………….
κάθεσαι εκεί …
Καπνίζεις…
Βλέπω τα δαχτυλίδια απ’ τον καπνό του τσιγάρου σου…
κοιτάζω  μες τα μάτια σου κι αναζητώ  το τέλος του ουρανού...
ένα ταξίδι μέχρι  εκεί…  
να φτάσουμε εκεί ψηλά…
Εσύ κι εγώ…
τώρα μαζί…
πάντα μαζί…
είναι κι αυτή η ζεστασιά μαζί σου…
λυσσομανάει εκεί έξω απόψε…
είναι αυτή η αίσθηση  που σε κάνει
να πιεις στάλα στάλα όλες τις όμορφες στιγμές…
κοίτα με…
κοίτα τα σημάδια μέσα μου…
είναι από εκείνες τις δυο λέξεις που μου ψιθύρισες  τη  χθεσινή νύχτα…
«κι  εγώ…»
σου είχα πει κάποτε…
υπάρχει το τέλος του ουρανού, αλλά χωρίς τέλος...
μέσα σου…
φωτιά…
κόκκινη…
μετράω τις φλόγες σου…   
οι σπίθες αναβλύζουν από τα ματάκια σου…
μίλησέ μου…
πεσ΄μου…
σιωπή…
πνίγεσαι…
η σκέψη σου μες το μυαλό μου...
σ’ ακούω…
ένας κόμπος στο λαιμό…
οι καρδιές  μας  φτερουγίζουν…
δεν  ημερεύονται…
δε δένονται…
δε χάνονται…
ταξιδεύουν….

η σκιά  σου…
θα ΄θελα να σουν εδώ...


Y.Γ. Όταν βγει  το φεγγάρι  έβγα στο μπαλκόνι σου…
άπλωσε τα χεράκια  σου …
θα σε φωτίσει και θα σου  στείλει  όλη μου την αγάπη  
κράτησέ την μέσα στην καρδιά σου…

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

κοίτα με…

Πάντα εσύ μέσα μου…
σε κρατώ σφιχτά στην καρδιά μου
μέσα στο χαρακωμένο κορμί μου…
ήσουν πολύ τρυφερή…εκείνη η στιγμή της αγκαλιάς μας…
μόνο  δυο λέξεις έφταναν να πονάω πάντα…
μόνο εσένα έχω…
εσύ   το φως….
κοίτα με…
δε σ' αφήνω από τα μάτια μου.
χαίρομαι το χαμόγελό   σου…
η ματιά σου όλος ο κόσμος μου…
προσπαθώ να μπω στη σκέψη σου, όταν μένεις αμίλητη…  
το μυαλό μου βασανίζεται να μαντέψει...
υποθέτει…
κάνει συνειρμούς…
υπάρχεις παντού…
είμαι στη δίνη του κύκλου και εσύ το κέντρο…
σ΄ αγαπώ…
θα μου πεις αύριο που είναι το τέλος του ουρανού;

Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Πετάξαμε μαζί...


Ξύπνησα… ήθελα να ήσουν δίπλα μου…
αγαπημένη μου, τα λόγια δε χωράνε  στο χθες…
πεσ' μου, τι να γράψω τώρα...
ποιο συναίσθημα να διαλέξω και  με ποιες λέξεις ;
σήμερα χαμογελώ…
δαγκώνω τα χείλη με δύναμη…
το σημαδάκι δικό σου κι όχι δικό μου…
νιώθω τη γεύση σου…
μια γεύση  από τα  χρώματά σου…
το   άρωμά   σου…
το χαμόγελό σου…
ξέρεις;
εσύ και εγώ   θέλουμε να τα ζήσουμε όλα  μόνο σε ένα βράδυ…
τότε που όλα σιγούν και είναι τόσο παράξενα…
μακριά από όλους και όλα
ήρθες ανθισμένη…
το πρόσωπό σου έλαμπε…
άνθη αμυγδαλιάς …
ήρθες τόσο γλυκιά και τρυφερή
να χαϊδέψεις την καρδιά μου
και να μου χαρακώσεις το κορμί μου…
με έσφιξες στην αγκαλιά σου…
με φίλησες και μου  ψιθύρισες, δυο λέξεις:
σ΄αγαπώ…  
αναρωτήθηκα αν τα μεγάλα μυστικά
μπορείς να τα κρατήσεις μέσα σου…
δεν ξέρω…
…ίσως   να το ήθελα,
ίσως να το είχα ανάγκη,
ίσως να μη ήθελα ποτέ να μου το  πεις,
ίσως να ήθελα να μαντεύω  πίσω απ’ τις λέξεις σου,
πίσω απ’ τις ανάσες σου,
πίσω απ’ τις σιωπές σου,
πίσω από  εκείνο το    χαμόγελο σου.
δεν ήξερα, ούτε ξέρω τι θέλω…
δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή
αν έπρεπε να κλάψω ή να χαρώ…
δεν ήξερα… βλέπεις είσαι εσύ…
σε ρωτώ να μου απαντήσεις  πόσο κάνει ένα και ένα
και μου δίνεις μπερδεμένες απαντήσεις,
σταγόνα-σταγόνα στο αγαπημένο σου  ποτό  
άδειασα το αίμα της καρδιάς μου
γι΄αυτό ήταν κόκκινο…
μη φοβάσαι… ξαναγεμίζει    στη στιγμή 
από το χαμόγελό σου…,
από τη μαγεία σου…,
από τη  γοήτεία σου…
τίποτα άλλο δε φάνταζε  περισσότερο σημαντικό
από εκείνη τη στιγμή της εκμυστήρευσης…
είναι κι εκείνο το μετά…
μια επικίνδυνη αγάπη που πλημμυρίζει
και παρασέρνει στο διάβα της ότι υπάρχει μπροστά της…
εσύ το είπες…
γι αυτό εκείνη η στιγμή  το σ΄αγαπώ
αποκτούσε σημασία και διάσταση… 
και… μετά από εκείνη τη στιγμή    
οι ματιές μας έγιναν   χάδια τρυφερά…
μια αγκαλιά να χωρέσει η αγάπη μας…
με τα χέρια μπλεγμένα …
με  τα στόματα ενωμένα, που δεν άφηναν χώρο ούτε για αναπνοή…
με τα σώματα που χόρευαν σ' ένα  ξέφρενο ρυθμό…
κι οι αισθήσεις μπερδεμένες…
κι οι ψυχές λαχανιασμένες  να προλάβουν…
να προλάβουν το χρόνο…
κι ο χρόνος να  μην κρατάει…
στη φωτιά πέσαμε  μέσα…
καήκαμε κι οι δυο…
 κι αν ανάψει ξανά η  φωτιά μέσα θα πέσουμε πάλι
κι οι αναστεναγμοί από την  ηδονή να σε λιώνουν…
και εκείνα τα χρώματα να σου προκαλούν μια καλοκαιρινή κάψα…
με σκόρπισες…
κάθε  φορά και μια καινούργια έκπληξη…
πότε αλήθεια θα με αφήσεις να τρυπώσω σε εκείνες τις δυο τσεπούλες;
δικαιούμαι …
κι άλλο… κι άλλο…
μια ευτυχία…
δυο κορμιά, μια ανάσα…
μίλησαν τα κορμιά μας μέχρι το ξημέρωμα
και το ξημέρωμα αφέθηκα παράλυτος πάνω στο κορμί σου…
να σε χορτάσω ήθελα…
έμεινα με το πόθο να σπαρταράει μέσα μου…
αγκαλιαστήκαμε…
μια γλυκιά μελωδία  οι  καρδιές μας…
μια  γλυκιά μελωδία  δυο ερωτευμένων
ευχαριστώ, γιατί σ' έχω πλάι μου..
σ' ευχαριστώ που είσαι εδώ…
η κλεψύδρα σήμανε συναγερμό...
όμορφο το ταξίδι    καρδούλα μου…
ένα ταξίδι που μας γέμισε   χαρά και μας  
κάνει να γίνουν όλα δικά μας…
κι εσύ…
εσύ  δική μου…
ένα όνειρο είσαι…
ματάκια μου, μήπως έτσι πλάθονται τα όνειρά μας;
μήπως   πετάξαμε για αλλού χθες;
ναι πετάξαμε ψηλά…
νιώσαμε  ότι δεν περπατούσαμε  στη γη
γίναμε ταξιδευτές της ζωής…
όπως πάντα για πρώτη φορά…
εσύ λες τελευταία μέχρι την επόμενη φορά…
όμορφη η ζωή άμα τη ζεις με αγάπη…
η ζωή τόσο γλυκιά άμα τη μοιράζεσαι..
κρατήσου από μένα…
έλα κοριτσάκι μου   μην φοβάσαι τίποτα
το κάθε βήμα σου να είναι χωρίς φόβο
κλείσε τα ματάκια σου 
ονειρέψου…
ένα δικό σου όνειρο…
κάνε και μια  ευχή να πραγματοποιηθεί…
έτσι να ζήσεις μια  μικρή ευτυχισμένη στιγμή
μίλα μου…
έλα αγάπη  μου…
σ΄ αγαπώ πολύ, πολύ, πολύ…
μα ξέρεις πως πάντα θα σε περιμένω να έλθεις…
έλα πεσ΄μου πως πέρασες στη δουλειά σου...
τώρα τι σκέφτεσαι;
υπέροχοι είναι οι περίπατοι στο 38ο χιλιόμετρο δίπλα από τη θάλασσα…
καληνύχτα αγάπη μου…

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

Ένα τηλέφωνο...


 
Μου λείπεις σήμερα…
ένα   κενό μέσα μου…
μου λείπεις πολύ…
αυτό πώς να στο πω;
αυτό πώς να στο περιγράψω;
θέλω να σε δω…
θέλω να δω εκείνα τα ματάκια σου, που με λιώνουν...
λαχταρώ την αγκαλιά σου…
περιμένω  να ακούσω τη φωνή σου…
εσύ όλος   ο κόσμος μου… όλη η ζωή μου…
το τηλέφωνο το κρατώ στο χέρι μου…
σ΄ αγαπώ πολύ πολύ πολύ…

Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

Απόψε...

Μου λείπεις πολύ...


Γιατί μου λείπεις απόψε;
γιατί σε θέλω πολύ;
γιατί σε σκέφτομαι;
γιατί είσαι στην καρδιά μου;
γιατί είσαι μέσα στην ψυχή μου;
γιατί σε λατρεύω;
γιατί σ΄ αγαπώ τόσο πολύ;
γιατί,
…είσαι εσύ…
είσαι εσύ η ανάγκη να σ΄ αγαπώ κάθε μέρα και πιο πολύ…
μου λείπεις απόψε…
απόψε δε θα κλέψουμε εκείνες τις δικές μας στιγμές…
εκείνες τις μεγάλες στιγμές…
τις τόσο γλυκές…
τις τόσο τρυφερές…
τις στιγμές της αιωνιότητας…
σαν να μην είναι δικές μας…
σαν να μη μας ανήκουν …
σαν η ζωή μας να μην είναι δική μας…
όπου κι αν είσαι απόψε…
η σκέψη μου και η καρδιά μου θα είναι σε σένα…
αχ, και τι δε θα ΄δινα να ήσουν απόψε εδώ…
ναι καρδούλα μου…
μονάχα εσύ…
εσύ υπάρχεις μέσα μου...
όλα είναι δικά σου…
καληνύχτα μωρό μου…
σε λατρεύω γλυκιά μου...
σ΄αγαπώ πολύ...
Υ.Γ. Αν είσαι εκεί περιμένω να σ΄ακούσω…
αν δεν τα καταφέρεις απόψε, θα περιμένω όποια στιγμή μπορέσεις αύριο…

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

Τα άλμπατρος


Δανείζομαι απόψε τους στίχους του τραγουδιού για να σου πω:
 Έλα πάρε με
εκεί που το κορμί λυγάει
εκεί που το κορμί γελάει
Ήταν και εκείνο το πρωινό παραμύθι…
το παραμύθι που με έκανε να ονειρεύομαι για σένα…
όνειρα    που  σε κάνουν  να ανοίγεις  τα φτερά για το μεγάλο ταξίδι…
ένα ταξίδι πάνω από τον ωκεανό μέρα και νύχτα…   
ένα ταξίδι  να  μας γεμίσει με χαρές και ευτυχία...
τέτοια ταξίδια καρδούλα μου     αφήνουν   και τις πιο γλυκές αναμνήσεις…
ευχήθηκα  …  
κάλεσα τα άλμπατρος  να  μας   σώσουν και να κάνουμε ένα βήμα πιο πέρα…
εκεί ψηλά στο αληθινό...  
δε μας ταιριάζει να γίνουμε ναυαγοί στο νησί της λησμονιάς... 
πετάξαμε ακολουθώντας  τα άλμπατρος…  
εκείνα τα  περήφανα  πουλιά,  
που είναι οι μεγαλύτεροι ταξιδευτές του κόσμου.  
σου κρατούσα το χεράκι…
σου ειπα:
μη  φοβάσαι  τους ανέμους, γιατί είναι  και εκείνος ο  ήλιος,
που θα μας    φωτίζει …
είναι εκείνη η φλόγα από το άσβεστο κεράκι,
που πάντα θα υπάρχει…
αντί για μπισκότο θα σου κρατούσα μια σοκολάτα...
σε κοίταξα…
προσπαθούσα να μπω στη σκέψη σου…
ξέρω…
ζωγράφιζες με το χαμόγελό σου   στον αέρα…
η σιωπή μας είχε χρώμα…
ξέρω…
ήταν και εκείνα τα λόγια της αγάπης…  
μια κρυμμένη φωτιά…  
αγαπημένη μου,
αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο,
καθώς σημασία έχει πως αισθάνεσαι για όλα τα πράγματα,
που συμβαίνουν  αυτή τη στιγμή…  
μπορείς κοριτσάκι μου να νιώσεις την αιωνιότητα της στιγμής;
η στιγμή είναι μια χαρά, που μπορεί να μη τη βρούμε μετά...
αν χαίρεσαι,    ακολουθείς το  δρόμο της   καρδιάς και της σκέψης σου,
της ψυχής και  των αισθήσεων…
άσε λοιπόν τα πράγματα να κυλήσουν στη στιγμούλα,
που συμβαίνουν και μη τα αφήνεις να τα παρασύρει το ποτάμι…
πολύ γλύκα ήσουν…
κουκλάκι αληθινό…
μαζί με τα φιλάκια λύσαμε και το σταυρόλεξο…
βλέπεις;
εσύ ξέρεις τις απάντήσεις…
όταν σου κρατώ τα χεράκια σου, δε γράφω πάνω στα μαύρο κουτάκια…
ξέρεις ότι δε μου αρέσει το μαύρο φόντο…
εκεί δε ξεχωρίζεις τίποτε…
η λάμψη είναι στα δικά σου ματάκια…
έλα πάρε με…
να ΄ρθώ εγώ;
Σ΄ αγαπώ πολύ…
  

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

Η ανάσα σου...






Με τα ματάκια σου κοιμάμαι και ξυπνώ,
με την ανάσα σου αναπνέω και ζω,
όλος ο κόσμος μου είσαι εσύ,
κοίτα τα μάτια μου να δεις πόσο  σ΄αγαπώ…

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Άστο το χεράκι σου...




Κλείνω τα μάτια μου…
εσένα  σκέφτομαι  και τίποτε άλλο κοριτσάκι μου…
η ερώτηση μία…
γιατί σε βασανίζουν  τέτοιες σκέψεις;
τις  απαντήσεις μου σου τις έχω αναλύσει διεξοδικά… 
δεν είναι σύνθετες     και φανταστικές…
δε ζω μέσα σε ψευδαισθήσεις και παραισθήσεις…
οι απαντήσεις μου είναι από τα μέσα μου…
η καρδιά δεν έρχεται σε σύγκρουση με τα έξω μου
 και  με όσα συμβαίνουν γύρω μου…
η καρδιά είναι στολισμένη με τα ομορφότερα συναισθήματα για σένα…
σου είπα κάποτε, πως το  καταμεσήμερο μπορώ να μετρήσω τ΄ άστρα…
ας είναι χειμώνας.
ας είναι ο ουρανός σκεπασμένος με σύννεφα …
μέσα μου είναι άνοιξη…
είσαι εσύ   μέσα μου…
είσαι σαν εκείνο το άσπρο τριαντάφυλλο…
ξέρεις;
τώρα  μπορώ να κοιτάξω ψηλά…
τώρα μπορώ να σε πάρω αγκαλιά να  σου δείξω
ένα ένα τ άστρα ότι καιρό κι αν έχει …
αυτή τη στιγμή σιωπώ για να  ακούσεις όσο πιο δυνατά μπορείς…
όλη η φωνή μου μία λέξη…
σ΄ αγαπώ...
πλέξε τα δαχτυλάκια σου μαζί  με τα δικά μου…
έλα να ζωγραφίσουμε μαζί γλυκιά μου…
εσύ κράτα το πινέλο κι εγώ θα σου δίνω τα χρώματα…
άφησέ με να είμαι  μαζί σου κάθε στιγμή…
μιλησέ μου για τα «δυνατά σου»
εκεί θα βρεις όλες τις απαντήσεις…
μ΄ αυτή τη δύναμη θα περπατάς και θα βλέπεις μπροστά…
θα βλέπεις πολύ μακριά…
βλέπεις;   
τα όνειρά σου δε μπορεί να χωρέσουν άλλο στον κουμπαρά…
ξέρεις ότι είμαστε  περαστικοί και τα όνειρά μας παντοτινά;
ξέρεις ότι μέσα από τα όνειρά σου ανταμώνεις το δικό σου ήλιο;
κι αν το κάνεις...
ε! τότε κάθε βράδυ θα μπορείς να δείχνεις τα αστέρια…
τότε με τα μάτια σου θα δεις τα μέσα σου
και θα  ανακαλύψεις μια ψυχή κι ένα κορμί που ζητούν τη λύτρωση…
τελικά το γιατί και το πως  επιδέχονται συγκεκριμένες  απαντήσεις…
απαντήσεις που υπαγορεύονται από την καρδιά σου…
είμαι δίπλα σου θέλω να σου πω…
ανασαίνω το όνομά σου…
είμαι εδώ μόνο για σένα…
Μη σε νοιάζει που το φως είναι λιγοστό/
και περπάτα δίπλα μου όπως περπατώ...
ταξίδεψε απόψε…
μη φοβάσαι το σκοτάδι και τις σκιές…
πλάσε όνειρα αυτή τη νύχτα από έρωτα
κρύψ΄τα στο μαξιλάρι σου….
η αυριανή μέρα θα είναι χαμογελαστή για σένα αγαπημένη  μου…
σε λατρεύω…
καληνύχτα μωράκι μου…

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012

Βλάβη δικτύωσης...


Δικτυωμένος ήμουν μαζί σου το μεσημέρι…
γι αυτό   προήλθε κι η βλάβη δικτύωσης
στα ηλεκτρονικά συστήματα…
βεβαιωμένη και δηλωμένη βλάβη…
συμβαίνει…
ορισμένες φορές η βλάβη δικτύωσης
επεκτείνεται ακόμη και στις ανθρώπινες σχέσεις…
ξέρεις καρδούλα μου ότι οι ανθρώπινες σχέσεις
που χτίζονται στην άμμο σκορπίζουν 
με το πρώτο θαλασσινό αεράκι;
έφυγες… μα σαν φεύγεις όλα αλλάζουν…
έχασα  και την ασύρματη επαφή μαζί σου…
άνοιξέ μου τουλάχιστον έναν δρόμο να έρθω να σε βρω…
να δω τα ματάκια σου…
να διαβάσω τις σκέψεις σου…
να σου πω ένα σ΄ αγαπώ…
να πλέξουμε τα χέρια μας…
ξέρεις πόσο σημαντικό είναι να κρατάς ένα χέρι;
ένα χέρι…
είναι μια αγάπη…
ήθελα απόψε να πεις  παρούσα για να νικήσω την απουσία σου..
είναι κι αυτή η θάλασσα που τα βράδια σε τρομάζει…
δε μπορείς να αντικρύσεις ούτε το χρώμα της…
σου μουρμουρίζει και δε ξέρεις να ερμηνεύσεις το βουητό της...
χάνεσαι και δεν τα καταφέρνεις να κάνεις
ούτε μια θαλασσινή έκδοση…
κι αυτό που σου απομένει, είναι ο ύπνος...
εκεί εύχομαι να έλθεις...
καληνύχτα κοριτσάκι μου…
σε λατρεύω μωράκι μου…

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

Τα συναισθήματα...


Η ζωή μας        είναι συναίσθημα  που ασφυκτικά  μέσα μας κι αναζητά  διέξοδο…
είναι μια κατάσταση που δεν επιδέχεται διαχείριση…την καρδιά σου δε μπορείς να την τιθασεύσεις… δε μπορείς να την κοιτάξεις με τα  μάτια…
σου υπαγορεύει τι θα κάνεις…
κι εμένα μου υπαγορεύει πολλά για σένα…
σ΄αγαπώ πολύ καρδούλα μου …
μόνο στα δικά σου ματάκια βρίσκω τη λύτρωση…


Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

Ήρθες...







Αν ήσουν πλάι μου… μια ευχή ήταν... αρκούσε μόνο μια ώρα να εισακουστώ… ήρθες... λαμπερή όπως πάντα.. με έκανες να λιώνω… περπατούσαμε και ήθελες να κρατηθείς πάνω μου… τα μάτια σου, ήταν το φως μου… έγινα ανήμπορος να μετουσιώσω τα αισθήματα σε λέξεις… άφησα τα σκιρτήματα της καρδιάς να χαράσσονται στα μάτια μου κι εσύ να περιπλανάς τις σκέψεις σου… σε κάθε άγγιγμά σου το κορμί μου σκιρτούσε… φύγαμε πολύ μακριά καρδούλα μου…. περπατήσαμε πιο πέρα από τούτο τον πλανήτη… ταξιδέψαμε αγκαλιασμένοι αναζητώντας το δικό μας παράδεισο της ευτυχίας… μια λάβα ηφαιστείου κυλούσε πάνω στα κορμιά μας... Εσύ… μου ‘έδωσες απλόχερα ό,τι λαχταρώ, ποθώ και λατρεύω… ναι μου τα χάρισες όλα… όλα… ακόμη και εκείνο το κόκκινο που σε έκανε φωτιά… κι εγώ να παθιάζομε ατελείωτα .. (ήταν και ο καθρέφτης που σε αποτύπωνε σε πολλά αντίγραφα…) έσβησες φωτιές που έκαιγαν μέρες… μια φορά συμβαίνουν αυτά…. την άλλη περιμένεις… μου το υποσχέθηκες... θα ξανάρθεις…πάλι, πάλι, πάλι… σε κράτησα σφιχτά στην αγκαλιά μου για να σου σιγοψιθυρίσω σ’ αγαπώ η καρδιά σου χτυπούσε ξέφρενα και η αναπνοή σου είχε χάσει τον δρόμο της… αχ εκείνα χειλάκια σου… μια ηδονή που έκαναν το σώμα μου να παραλύει… μια τρέλα η γλύκα τους… να σου τα σημαδέψω ήθελα… σου ζήτησα… να παίξουμε λίγο ακόμα, να γελάσουμε περισσότερο, να ονειρευτούμε λίγο ακόμα, να μείνουμε αγκαλίτσα περισσότερο… ήταν η κλεψύδρα που άδειασε πολύ γρήγορα… αγαπημένη μου, ό,τι έχω σου ανήκει… ότι έχω να δώσω είναι δικό σου και ό,τι έχω να σου δώσω το έχω συσκευασμένο προσεχτικά μόνο για σένα... η ψυχή μου, η καρδιά μου, η σκέψη μου, κι η αγάπη μου είναι δικά σου κι εσύ ---- --- μαζί σου ξαναγεννιέμαι και ταυτόχρονα πεθαίνω… ζω κάθε στιγμούλα μαζί σου λες και δεν θα υπάρχει άλλη… ζω το σήμερα λες και δεν πρόκειται να υπάρξει αύριο… τα όμορφα, τα ευχάριστα, εκείνα που προκαλούν έκπληξη και χαρίζουν ζωή τώρα αρχίζουν… είναι μπροστά μας… είναι δικά μας… καληνύχτα μωράκι μου... σ΄ευχαριστώ για όλα.

Υ.Γ. επιτρέψε μου απόψε να έρθω...
εσύ το έκανες...
το θέλω κι εγώ...
απλά να σου δώσω πολλά πολλά φιλάκια
και να σου αφήσω στο μαξιλάρι σου εκείνα τα τρία άσπρα τριαντάφυλλα...

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012




Επέστρεψα..
είμαι εδώ για να σε ακούσω...
ξέρω ότι έχεις δουλειά...
θα περιμένω...


Σε λατρεύω καρδούλα μου...
χρώμα στη ζωή σου ήρθα να δώσω
κι όχι να σου χαρίσω άχρωμα λουλούδια...


Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

Μυρωδιές...



Το βλέμμα μου καρφωμένο σε σένα…
όλες οι αισθήσεις μου ήταν στραμμένες πάνω σου.
μια ματιά σου…τόσο διαπεραστική,
που νόμισα ότι θα με λιώσεις βασανιστικά...
ήθελα να έρθω κοντά σου το μεσημέρι…
να καθίσω δίπλα σου..
να μυρίσω το άρωμα που φορούσες
κι εσύ να μυρίσεις το δικό μου άρωμα…
ξέρεις;
φοράω το ίδιο άρωμα πάντοτε…
είναι το δικό σου   άρωμα,  που μου χάρισες την τελευταία φορά…
τότε που με κρατούσες αγκαλίτσα…
είναι εκείνο το μαγευτικό άρωμα που σε μεθάει…
σε μεθάει και οσμίζεσαι  τη μαγεία των πραγμάτων
και μέσα από  αυτή τη μαγεία νιώθεις την ευτυχία…
κι από αυτή την ευτυχία πλάθεις το δικό σου παράδεισο…
Τσικνοπέμπτη…
Εσύ εκεί και εγώ εδώ…
χάνομαι κι απόψε την ευκαιρία να απολαύσουμε  την τσίκνα και τις μυρωδιές...
χάνουμε την ευκαιρία να τηρήσουμε το έθιμο..
δε σε ρώτησα για τη στολή σου...
ήθελα να δω ποια θα προτιμούσες απόψε...
να γιορτάσουμε μαζί ήθελα…
η δική μας γιορτή κοριτσάκι μου είναι γιορτή αγάπης..
όταν η αγάπη    σου καίει τα σπλάχνα, κυλάει   στο αίμα
κι απόψε ξεχειλίζει και γίνεται   βροχή…
χωρίς ομπρέλα…
κυλάει  ματωμένη και έρχεται να σε συναντήσει…
σε έχει ανάγκη…
σε χρειάζεται…
σε λαχταράει…
ένα ταξίδι για σένα
να σε συναντήσει θέλει και να μείνει εκεί κοντά σου…
για τώρα…
για αύριο…
για το Σάββατο…
την Κυριακή…
την επόμενη της…
για όλες τις μέρες…
Ματάκια μου,
μου λείπεις
κι οι βασανιστικές σκέψεις  με κατακλύζουν την ώρα
που οι δρόμοι ασφυκτιούν στην κίνηση…
καληνύχτα γλυκιά μου…
θα σου ψιθυρίζω όλη τη νύχτα…
κι όσα απόψε παραλείπω  θα τα σου πω αύριο στον καφέ…
σ΄αγαπώ…

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Στα ονειρά μου...




αναζητούσα τη δική σου λάμψη…
χαθήκαμε …
ασχολίες με τα τετριμμένα…
ώρες ατελείωτες…
συνεχίζω με τον ίδιο ρυθμό και ένταση …
να σου εκφράσω έστω και μια λέξη θέλω
σ΄αγαπώ
να προσέχεις…
καληνύχτα γλυκιά μου...
αν έρθεις απόψε στα όνειρά μου πάλι σ΄αγαπώ θα σου πω...