Ματάκια μου όταν σε κοιτάζω
το βλέμμα μου καρφώνεται πάνω σου...
δε θέλω ούτε στιγμή να σε χάσω...
θέλω να σου χαμογελάσω...
μα η στιγμούλα πέταξε...
κάθε φορά προσπαθώ να μαντέψω τη σκέψη σου…
χάνομαι...
είναι η αγάπη μου για σένα…
περνάει η μέρα μας
κι εμείς δε μπορούμε να βρούμε μια δική μας στιγμούλα…
πόρτες κλειδωμένες…
δεν αφήνεις, ούτε μια χαραμάδα να σε βλέπω, όταν περνώ…
το μεσημέρι ήθελα να μείνουμε περισσότερο,
έτσι για να αντέχω τον υπόλοιπο χρόνο μακριά σου…
η απουσία σου είναι ο χειρότερός μου εφιάλτης…
όταν δε βλέπω τα ματάκια σου οι ώρες γίνονται αβάσταχτες
οι νύχτες ατέλειωτες…
τα δυο τσιγάρα…
ψυχούλα μου η παρουσία σου όμως, μια όαση…
τότε ονειρεύομαι και χρωματίζω τοίχους με σπουργιτάκια…
σπουργιτάκια που κάνουν το πρώτο φτερούγισμα…
στις σκέψεις έρχεται κι ο καφές…
θέλω να σε αγγίξω…
ένα χάδι για να σε τρυπήσει
και να φτάσει μέχρι την καρδιά σου…
να σε ζεστάνει και να σε γλυκάνει…
μια αγκαλιά…
κράτησέ με εκεί κοριτσάκι μου...
κράτα με σφιχτά
μη με αφήσεις ποτέ να φύγω...
ξέρεις κάτι;
ζω για σένα…
υπάρχω, γιατί σ΄αγαπώ
σ’ αγαπάω πολύ πολύ πολύ…
το πλυντήριο…
να απλώσω…
το πρωί θα με αναζητάς…
απόψε άλλαξα συντεταγμένες…
η μοναξιά βρεγμένο ρούχο…
καληνύχτα γλυκιά μου...