Το βλέμμα μου καρφωμένο σε σένα…
όλες οι αισθήσεις μου ήταν στραμμένες πάνω σου.
μια ματιά σου…τόσο διαπεραστική,
που νόμισα ότι θα με λιώσεις βασανιστικά...
ήθελα να έρθω κοντά σου το μεσημέρι…
να καθίσω δίπλα σου..
να μυρίσω το άρωμα που φορούσες
κι εσύ να μυρίσεις το δικό μου άρωμα…
ξέρεις;
φοράω το ίδιο άρωμα πάντοτε…
είναι το δικό σου άρωμα, που μου χάρισες την τελευταία φορά…
τότε που με κρατούσες αγκαλίτσα…
είναι εκείνο το μαγευτικό άρωμα που σε μεθάει…
σε μεθάει και οσμίζεσαι τη μαγεία των πραγμάτων
και μέσα από αυτή τη μαγεία νιώθεις την ευτυχία…
κι από αυτή την ευτυχία πλάθεις το δικό σου παράδεισο…
Τσικνοπέμπτη…
Εσύ εκεί και εγώ εδώ…
χάνομαι κι απόψε την ευκαιρία να απολαύσουμε την τσίκνα και τις μυρωδιές...
χάνουμε την ευκαιρία να τηρήσουμε το έθιμο..
δε σε ρώτησα για τη στολή σου...
ήθελα να δω ποια θα προτιμούσες απόψε...
να γιορτάσουμε μαζί ήθελα…
η δική μας γιορτή κοριτσάκι μου είναι γιορτή αγάπης..
όταν η αγάπη σου καίει τα σπλάχνα, κυλάει στο αίμα
κι απόψε ξεχειλίζει και γίνεται βροχή…
χωρίς ομπρέλα…
κυλάει ματωμένη και έρχεται να σε συναντήσει…
σε έχει ανάγκη…
σε χρειάζεται…
σε λαχταράει…
ένα ταξίδι για σένα
να σε συναντήσει θέλει και να μείνει εκεί κοντά σου…
για τώρα…
για αύριο…
για το Σάββατο…
την Κυριακή…
την επόμενη της…
για όλες τις μέρες…
Ματάκια μου,
μου λείπεις
κι οι βασανιστικές σκέψεις με κατακλύζουν την ώρα
που οι δρόμοι ασφυκτιούν στην κίνηση…
καληνύχτα γλυκιά μου…
θα σου ψιθυρίζω όλη τη νύχτα…
κι όσα απόψε παραλείπω θα τα σου πω αύριο στον καφέ…
σ΄αγαπώ…