Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Kοιμήσου απόψε όνειρό μου...



Παράξενο τούτο το βράδυ…
τι θα γίνει με σένα;
σκέφτομαι…  
ριγώ…τρέμω…λιώνω…
μου λείπεις πολύ…
σε χρειάζομαι…   
σ’ αγαπώ πολύ,  πολύ,  πολύ…
αν ήξερες πόσο ανάγκη σε έχω να έρθεις,
έστω για μια κρυφή ματιά σου…
μια αγκαλίτσα…να χωράει όλα τα όνειρά σου..
κοίτα…
τα ερωτευμένα βλέμματα δεν κρύβονται…
καρφώνονται σαν καρφιά  πάνω στα κορμιά,
που μουδιάζουν…
μουδιάζουν και μεις μετράμε τις ανάσες μια μια…
νιώθουμε στις φλέβες μας το αίμα να κυλά δυνατά..
σε είδα…
είδα στα ματάκια σου την κρυμμένη σου αλήθεια
κι ήσουν πολύ όμορφη…
η καρδιά σου χαιρόταν  …  
αποζητούσες   τη  λύτρωση…
μετά αστροβολούσες  ευτυχία…
πετούσες…
ονειρευόσουν μαζί μου  τη ζωή χωρίς όρια,
χωρίς δεσμεύσεις…
ήθελες  να κάνεις  αυτό,
που   πραγματικά αισθάνεσαι…
να αποφύγεις αυτά,  που οι καταστάσεις σε αναγκάζουν
να μένεις μέσα σε φράχτες…
ξέρεις ότι στα χεράκια σου κρατάς δυο καρδιές…
ένα χαμόγελό σου…
το χεράκι σου ακουμπούσε την καρδιά μου…
κατάλαβες που σου έλεγα ευχαριστώ;     
σου έλεγα ευχαριστώ και δεν είχα   πόδια…
εκείνη τη στιγμή    πετούσα…
όμορφες ζωντανές στιγμές…
πάντα θα στέκω εδώ και θα σε περιμένω
πιστεύοντας στο αδύνατο…
τελικά ευτυχία είναι μια αγκαλιά…
τα γλυκά σου μου αρέσουν πολύ…
κοιμήσου απόψε όνειρό μου...
  




Στιγμές ονείρου...



Ο νους μου γυρνάει πίσω…
τότε που   τα κορμιά μας ενώθηκαν μ΄ εκείνη τη μελωδία…
ξέρω…
εκείνο το τραγούδι θ΄ ακολουθεί τη ζωή μας…
θα μας  γυρίζει πίσω…
από τότε πλάσαμε τα πιο όμορφα όνειρα…
πριν λίγες μέρες τα πήραμε   αγκαλιά και χορέψαμε…
απόψε τα   όνειρα δε χωράνε πουθενά…
μια ανυπομονησία…
ένας κόμπος…
μια ανεξήγητη σιωπή…
ξέρω…
είναι από την απουσία σου…
σήμερα σε περίμενα…
ήθελα να μιλήσουμε και  να ονειρευτούμε μαζί…
μου ΄πες πως το κρύο δε το μπορείς…
είναι καθημερινή και εσύ δεν το αντέχεις…
σε λίγο όμως, έρχονται το κρύο μαζί με τη βροχή   
και  θα σε βρουν χωρίς αγκαλιά…
ήθελα να σε  περιμένω εκεί απόψε…
κάτω από τις στάλες της βροχής
και  να σε πάρω αγκαλιά…
ήθελα να με πιάσεις αγκαζέ…  
να στηρίζεσαι πάνω μου για να νιώθεις σίγουρη…
να περπατήσουμε   μαζί σ΄ εκείνο το δρόμο,  
που ενώνει την καρδιά με τη σκέψη…
ήθελα να  νιώθεις τον έρωτα
να ξεχειλίζει από παντού και να ζεσταίνεσαι…
να χαμογελάς και τα χαμόγελά σου
να είναι πιο όμορφα από τα χάδια…
ονειρεύομαι μικρές στιγμές…
ξέρω, αύριο θα σε δω…
σ΄ αγαπώ πολύ…

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Τα πιο όμορφα χαμόγελα...



Στο είπα θα είμαι πάντα εδώ για σένα
για να μπορείς να ανακαλύπτεις το στίγμα μου…
είμαι για σένα…
να το θυμάσαι…
άσε με απόψε να σου πω για το πόσο…  
να σου πω για τη χθεσινή νύχτα…
οι δικές  μας νύχτες  δεν υπάρχουν χωρίς αγάπη…
περίμενα να έρθεις για να με αναστήσεις.
η γλυκιά  σου παρουσία,  μου αφήνει
μία ανάσα ανακούφισης…
αποτυπώνει μέσα μου τα σημάδια σου…
είναι απίστευτα τα συναισθήματα, που σου δημιουργούνται…
όμορφο συναίσθημα   η αγάπη μας…
τίποτε άλλο δεν είναι πιο γλυκό και πιο αληθινό.
δίνεσαι και  δένεσαι.
σε κάνει να θέλεις τα πάντα γι΄ αυτό σου είπα:
μη φοβάσαι…
άγγιξέ με
χάιδεψέ με
ξέρεις πολύ καλά ότι όσο είμαι δίπλα σου
θα σε προσέχω και θα σε νοιάζομαι…
δίνω τη ζωή μου μέχρι την τελευταία ανάσα μου   
γι αυτή την αγάπη μας...
θυμάσαι ότι κάποια στιγμή σου ψιθύρισα;
έχεις ποτέ σου χορτάσει αγάπη;
μη  στερείσαι ανάσες,
μην επιβάλεις στην ψυχή σου τη στέρηση της αγάπης...
σε παρακαλώ…
ένιωσες εκείνα τα  ταξίδια   με τα βλέμματα,  
χωρίς προορισμό,   χωρίς μη,  χωρίς αμφιβολίες…
αφήνεσαι.... ο  χρόνος σε παρασέρνει......
άλλη μια φορά, άλλο ένα βράδυ μαζί πλέξαμε τα όνειρά μας….
πήραμε τα όνειρα μας  αγκαλιά   και χορέψαμε…
αγγίξαμε τις στιγμές της αγάπης μας…
μου χάρισες τα πιο όμορφα χαμόγελα…
σ΄αγαπώ…

Υ.Γ. Πολύ καλός ο Πορτοκάλογλου μαζί με τον Πλιάτσικα.

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

Περιμένοντας…



Πόσο μου λείπεις
δεν ξέχασα να σου πω σ΄ αγαπώ σήμερα…
σε αναζητώ μέσα στις νυχτερινές μελωδίες
να σβήσω την αγωνία μου…
φτερουγίζει η καρδιά μου…
λόγια της αγάπης στη σκέψη μου…
σε λαχταρώ...
ψάχνω ένα σημάδι  σου να  βρω…
θέλω να σε δω..
θέλω να ΄ρθεις κοντά μου…
είναι η πίστη που έχω…
θα έρθω εκεί και θα σε περιμένω…
ξέρω…
τα   όμορφα μαζί σου συμβαίνουν,  
εκεί  που δεν το περιμένω…
είναι τότε, που παλεύουμε μαζί
να δώσουμε υπόσταση στο δικό μας κόσμο…
δεν ξέρω τι θα ΄θελες απόψε…
τριαντάφυλλο ή σοκολατάκι…
άργησα…
πρέπει να φύγω…
πού είσαι;


Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Προσμένοντας...



Τέσσερα μερόνυχτα,  χωρίς να ακούω τη γλυκιά σου καληνύχτα…
η ψυχή μου στα χεράκια σου…
άγρυπνες νύχτες συναισθηματικά φορτισμένες...
κρύωνα πολύ μακριά σου…
ήταν δεκάδες τα σ αγαπώ που σου συλλάβισα…
μου έλειψες  πολύ…
αποδέχομαι κάθε πόνο που κρύβει η αγάπη μας...
σ΄ έχω ανάγκη …
μια ευκαιρία σου ζητώ…
προσμένω εκείνη  την  αγκαλιά σου και τα    χάδια…

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012

Εκείνη η νύχτα...



Τι να σου πω και τι να μου πεις απόψε;
δε χωράει η αγάπη μέσα μου…
κάθε μέρα που περνάει σε θέλω περισσότερο…
μετράω τις ώρες μέχρι να ξημερώσει
η αυριανή μέρα  για να σε ξαναδώ…
ό,τι κι αν σου  πω,
ό,τι κι αν κάνω είναι ελάχιστο μπροστά σε αυτά,
που νιώθω για τη χθεσινή βραδιά…
ξεχειλίζουν τα συναισθήματα…
η καρδιά καίγεται από την αγάπη…
την περίμενα πολύ καιρό αυτή τη στιγμή…
δεν ήξερα τι να κάνω και πώς να φερθώ…
τη ζήσαμε όμως…
ονειρευτήκαμε…
ψιθυρίσαμε τα όνειρά μας σε εκείνα τα τραγούδια…
έγινες ποτάμι που κυλούσε μέσα μου…
οι ψυχές μας μαλάκωσαν …
σου κρατούσα το χέρι…
γυρίσαμε εκεί,  που μας ξυπνούν εκείνες οι  αναμνήσεις…
γυρίσαμε πίσω σε εκείνη τη νύχτα…
ήθελες να χορέψουμε αγκαλιά κάτω από τα τρεμάμενα  φώτα…
τα λόγια μας τόσο φτωχά και λίγα να ερμηνεύσουμε
τα γεγονότα…
ήταν τότε, που η μυρωδιά σου κολλούσε πάνω μου…
ήταν τότε, που τα ματάκια σου έλεγαν πολλά,
αλλά  εσύ σιωπούσες…
ήταν τότε,  που μας τρόμαζε η κάθε μας κίνηση…
αναλογίσου μόνο πόσο μαγικό φαντάζει σήμερα,
ύστερα απ΄ όλα όσα μας έχουν συμβεί,  
γι΄ αυτό εκείνη η νύχτα θα μας  μείνει αξέχαστη…

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

΄Eλα...

Φαντάζεσαι τη  ζωή σου  χωρίς όρια;
φαντάζεσαι τη ζωή σου χωρίς δεσμεύσεις;
φαντάζεσαι να κάνεις αυτό που λαχταράς  
κι όχι αυτά που οι καταστάσεις σε  αναγκάζουν;
άφησε  απόψε  το συναίσθημά σου να κυριαρχήσει μέσα σου…
θα σε κάνει να πετάξεις λίγο πιο μακριά…
βάλε το νυχτικό σου κι  έλα…  
δε χρειάζεται να πάμε μακριά…
έλα εκεί,  που λέμε την πιο γλυκιά καληνύχτα…
έλα…
να γίνουμε πουλιά,  που πετάνε μέσα στη νύχτα...
έλα …
να μοιραστούμε το μαζί μέσα στο σκοτάδι…
έλα…
να αδειάσουμε   τις σκέψεις μας…
έλα…
να  νιώσουμε  το χάδι μας μέσα από    απλές   στιγμές…   
έλα
να ψιθυρίσουμε τα πιο όμορφα λόγια…
έλα…
να μείνουμε για λίγο στη σιωπή και να ησυχάσουμε…
έλα…
να αφουγκραστούμε τα φυλλοκάρδια μας πως ανασαίνουν…
αν μ ακούς…
μην αργείς,
σ΄ έχω ανάγκη…
έλα…
να μοιραστούμε τον ίδιο πόνο…
ο κόσμος μόνο μαζί  σου είναι τρυφερός…
ο κόσμος τότε αποκτά την αληθινή του διάσταση…
άκου τη μουσική πριν τελειώσουν οι στίχοι…
η ψυχή αγαπάει και ματώνει, αλλά  εμμένει   να ονειρεύεται…
ξέρω…
τα χεράκια σου δεν αναιρούν μια αγκαλιά…
μια γλυκιά καληνύχτα σου ζητώ…
έλα…
σ΄αγαπώ…
απλά, χωρίς χρονικό προσδιορισμό…
είναι πιο όμορφο έτσι…

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012

Ροζ καραμέλα...



Μ΄ αγκάλιασες....
ενώσαμε  το εσύ και το εγώ σε μια ολότητα,
μαζί χορέψαμε στη γιορτή της ευτυχίας…
κάποτε σου είπα,  πως η  ευτυχία δεν είναι για όλους…
σε μας η  ευτυχία  περισσεύει μέσα μας,
γιατί  μάθαμε  να φτιάχνουμε  το λίγο πολύ
κι έτσι  ο κόσμος μας δεν έχει αρχή ούτε και τέλος…
ίδρωσαν οι παλάμες μας από το πλέξιμο των χεριών…
αχ αυτά τα χεράκια σου…
να ξέρεις πως τα χέρια πάντα δίνουν και παίρνουν
κι αυτό σε κάνει να  βρίσκει ηρεμία το πικραμένο  μυαλό…
δε φοβάσαι μετά απ΄ αυτό
το ΄μαθες πια πόσο πολύ   πονάει η ομορφιά... 
η ομορφιά κοριτσάκι μου,
κάνει παρέα πάντοτε με τις δύσκολες καταστάσεις
και τις δύσκολες καταστάσεις τις σβήνουν
τα βαθιά σου χαμόγελα…
σ’ αγαπώ πιο πολύ στις 16.45…
τι άλλο θέλεις να σου υποσχεθώ απόψε;
τι άλλο θέλεις να μας συμβεί;
περιμένω πολλά από εσένα…
γύρνα…
τα χέρια μου γύρω από εσένα…
είσαι πολύ όμορφη…
να ξέρεις πως κάθε φορά που γυρνάς με σκορπίζεις  …  
με  ταξιδεύεις παντού…
κοιτάζω με ανοιχτά μάτια τα μέσα μου…
καίγομαι…
σε εσένα βρίσκω την χαρά…
είμαι ακόμα εδώ …
σε σκέφτομαι με σφιγμένο το χέρι…
περιμένω το όνειρο της νύχτας...
θέλω να είσαι εκεί...
έλα…
θα σου κρατώ μια ροζ  καραμέλα…   
  

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Αύριο... ο τίτλος.




Όχι δεν έχασα το δρόμο της επιστροφής…
σου κρατούσα και το πιο όμορφο τριαντάφυλλο,
που σου έχω χαρίσει ποτέ…
είχα τη δική σου πυξίδα…
το δρόμο μου τον φώτιζε το δικό σου αστέρι
κι ας ήταν καταμεσήμερο…
ξέρεις;
η ζωή μας   αλλάζει μια Παρασκευή ή ένα Σάββατο…  
αυτές οι μέρες   δε φεύγουν ποτέ από τη σκέψη μου,
μένει η  ανάμνηση, που σε   κρατά  ζωντανό …
θυμάμαι  τον  κάθε παραπάνω χτύπο της καρδιάς μας χωριστά…
θυμάμαι που μού ΄λεγες:
η πιο όμορφη αγκαλιά
και σου απαντούσα πέντε λεπτά ακόμη…
τα λόγια σου αντηχούν ακόμη μέσα μου…
μου λείπουν  μαζί σου τέτοια  βράδια…
περίμενα απόψε  να σε  κρατώ στα δυο μου χέρια....
να σου ψιθυρίζεις σ΄ αγαπώ....
να σε κοιτώ στα ματάκια σου.....
για μένα η ευτυχία μου είσαι εσύ...
μου είπες  και το ήθελα πολύ
να σου μιλήσω για εκείνη τη βροχή,
που τρυπούσε τα κόκκαλα
και μούσκευε η ψυχή μου χωρίς εσένα..
κρύωνα μακριά σου…
τα βράδια αναζητούσα την αγκαλιά σου…
είναι φορές που νιώθεις πιο μόνος από ποτέ…
είναι τότε που γυρεύεις ένα χέρι να  το κρατήσεις σφιχτά…
περιμένω…
δεν ξέρω τι ή μάλλον ξέρω...
να τραβήξω  το κοτσιδάκι σου...
ξέρω ότι από μέσα σου με φωνάζεις…
θα ήθελα να ήταν πιο απλές οι καταστάσεις που ζούμε…
πιθανόν γι΄ αυτό χαθήκαμε απόψε…
απόψε ίσως να χάσαμε την πιο όμορφη στιγμούλα ευτυχίας…
μια στιγμούλα που είχε κρυμμένα όλα τα όνειρά μας…