Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011

Καλή χρονιά ψυχούλα μου...


Καλή χρονιά με υγεία και χαρά…
Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου
όλα τα όνειρά  σου να εκπληρωθούν…
να χαίρεσαι κάθε στιγμούλα που σε κάνουν  να χαμογελάς…
 Ματάκια μου…
Σ΄ΑΓΑΠΏ ΠΟΛΥ
Μου λείπεις…
Να ξέρεις ότι σε κάθε  κομματάκι
της  καρδιάς  μου υπάρχεις εσύ..
Σε λατρεύω



Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Ψίθυροι...

Ψίθυροι σιωπής..
κακοκαιρία....
προσπαθώ  να σου πω κάτι και δεν τα καταφέρνω...
ώρες ατέλειωτες καμια επαφή με το δίκτυο...
σ΄αγαπώ ματάκια μου....
να προσέχεις,




Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011

Πίνοντας καφέ...

Πίνοντας απόγευμα καφέ...
σ΄ένα πολύ όμορφο χιονισμένο τοπίο....
και μια φωτογραφία από τη διαδρομή...
να ξέρεις πως υπάρχουν κάποια λουλούδια που ανθίζουν μέσα στο χιόνι...
αυτά τα λουλούδια σκορπίζουν το πιο όμορφο άρωμα στις καρδιές...
ήθελα να ήσουν εδώ...
αν και δεν κοιμάμαι σε ονειρεύομαι...
βυθίζομαι στις σκέψεις...
κοιτάζω έξω...
με ρουφάει αυτό το άσπρο τοπίο...
όχι δεν πνίγομαι...
ξέρω...
αν ήσουν εδώ θα μου χαμογελούσες...
θα σε φώλιαζα στην αγκαλιά μου και θα σου ψιθύριζα...
το μόνο που μπορώ να σου πω από εδώ..
σε λατρεύω κοριτσάκι μου....
μια παρέα πιο κει σιγοτραγουδάει...
ένας νεαρός παίζει κιθάρα...
παίζουν τραγούδια αγάπης...
είναι τραγούδια που αγγίζουν την ψυχή σου..
σ΄αγαπώ πολύ καρδούλα μου...
καληνύχτα
.

:

Μια γλυκιά καληνύχτα

Mια γλυκιά γλυκιά καληνύχτα..
αν ξενυχτάς...
αν σκέπτεσαι...
αν νοσταλγείς...
αν αναπολείς...
αν ονειρεύεσαι...
αν ονειρεύεσαι...
ήθελα απόψε να σε κρατώ αγκαλίτσα...
την παγωμένη νύχτα...
δε σ΄αφήσω ποτέ να μου κρυώσεις...
θα σε ζεσταίνω με την ανάσα μου...
σ΄αγαπώ πολύ...
καληνύχτα


Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

Τι πιο όμορφο...
φτερουγίζεις...
σε  χάρηκα...
πετούσα πολύ ψηλά...
μου λείπεις...
σε λατρεύω ματάκια μου...
να προσέχεις...
σ΄αγαπώ πολύ...

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011

To γατάκι...

Το ένα το γατί έφυγε μόνο του...
αναρωτιέμαι τι έκανες το άλλο σου γατάκι ...
κοιμάται στην καρεκλίτσα του;
ή το πήρες μαζί σου...
ζηλεύω το γατάκι σου...
προσπαθώ ώρες ατελείωτες να σου πω σ΄αγαπώ ματάκια μου
απόψε το σήμα πολύ κακό...
δύσκολη σύνδεση....
να περνάς καλά...
στριφογυρίζεις στη  σκέψη μου...
σε προσκαλώ αύριο στη λίμνη για καφέ...
αν δε μπορείς...στείλε μήνυμα...
πολλά πολλά  φιλάκια...καρδούλα μου


Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2011

Χρόνια πολλά ματάκια μου....

μια αγκαλιά με ατελείωτα καυτά  φιλάκια...
σταλμένα....μέσα από το χιόνι....
για τη σημερινή μέρα...
ευχή μου κάθε τι που επιθυμείς...
ό,τι αγαπάς...να γίνεται φλόγα στην καρδιά σου...
να ξέρεις ότι δε γράφω και δε ζωγραφίζω ποτέ πάνω στο χιόνι...
ένα χιονάνθρωπο θα κάνω σαν κι εσένα...
θα το φιλήσω σαν να είσαι εσύ...
και θα πω....
σ΄αγαπώ πολύ...

Δύσκολες καιρικές συνθήκες...
εσύ μου λείπεις πολύ...
σε αναζητώ...
χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο...
δεν έχω τη δυνατότητα να σου γράψω...
σε λατρεύω....



Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

Eυχές

 
Το αποψινό φωτεινό αστέρι που λαμπιρίζει στο χιόνι
Να σε οδηγεί σε μονοπάτια ευτυχίας....
να έχεις υγεία...
και πάντα να χαμογελάς, γιατί είσαι σπουδαία
Σ΄αγαπώ πολύ καρδούλα μου

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Tα λέμε...

Για τη σημερινή μέρα...
για την αγάπη...
για τις γλυκές ευχές...
είσαι ΣΠΟΥΔΑΙΑ
καμαρώνω...
σε λατρεύω μωράκι μου...

άνοιξαν οι ουρανοί απόψε...
καταρράκτες...
έκανα τη διαδρομή πάλι...
χειμώνας...
δεν τους ήθελα τους χειμώνες...
μ΄ αρέσει τώρα ...
ας είναι χειμώνας...
έχω εσένα...
είσαι δική μου...
ήθελα απόψε να είμαστε εκεί μαζί...
ήθελα να σε τυλίξω με το παλτο...
και να σε κρατώ  αγκαλίτσα σου...
μερικά πράγματα είναι τόσο απλά αλλά και πολύ όμορφα...
για να νιώσεις στιγμές ευτυχίας ...
αρκούν μικρές μικρές όμορφες στιγμές της ζωής.... 
καλό σου ταξίδι αγαπημένη μου...
χωρίς αναταράξεις...
σ΄αγαπώ πολύ
καληνύχτα μωράκι μου...

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

Μια ανάσα σου...

Μου δίνεις τα φτερά σου και πετώ...
για την καυτή σου ανάσα...
επιμένω...
σε λατρευω καρδούλα μου!!!!!!!!!!!!!
πολύ... πολύ... πολύ...

Θα ήθελα απόψε να σου στείλω τις πιο θερμές και γλυκές ευχές μου....
να θυμάσαι ότι αυτές τις μέρες δε χαλάμε χατήρι...
το συμφωνήσαμε...
Επειδή απόψε βρέχει πολύ
και τα άπρα αλογάκια δυσκολεύονται...
θα σου στείλω την καληνύχτα καρδούλα μου...





Nύχτες που ξαγρυπνάς...

Οι πιο μεγάλες νύχτες είναι αυτές που ξαγρυπνάς...
μονολογείς...
θολώνεις...
δακρύζεις και δε σε ακούει κανείς...
μου λείπεις...
δε μου φτάνει να  είμαστε μαζί όσο διαρκεί ένα τσιγάρο...
η ψυχή μου ακουμπά πάνω σου...
φεύγεις...
σε χάνω...
να θυμάσαι ότι η σκέψη μου θα είναι σε σένα...




όλες τις μέρες που θα λείψεις...
θα σε κουβαλώ μέσα μου...
όλες οι μέρες θα είναι ατελείωτες...
θα βυθίζομαι...
θα με πνίγει η θλίψη...
θα βουλιάζω...
εσύ να χαμογελάς...
να θυμάσαι κάθε στιγμή ότι θα σου ψιθυρίζω σ΄αγαπώ...
θα σε περιμένω να με πλημμυρίσεις με την ανάσα σου..
θα σε περιμένω....

t's the darkest hour
Of the darkest night
It's a million miles
From the morning light

Can't get no sleep
Don't know what to do
I've got those midnight blues

When the shadows fall
I feel the night closing in
There must be some reason
For this mood I'm getting in

Can't get no sleep
Don't know what to do
I've got those midnight blues

Every evening after sundown
As the light begins to fade
I feel so low, but I just don't know
Why these blues won't go away

Every evening after sundown
As the light begins to fade
I feel so low, but I just don't know
Why these blues won't go away

It's the darkest hour
Of the darkest night
It's a million miles
To the morning light

Can't get no sleep
Don't know what to do
I've got those midnight blues
I've got those midnight blues
I've got those midnight blues
I've got those midnight blues


.

Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

Μήνυμα...

Κουκλίτσα μου,
το πρωινό  μήνυμα λειψό...
ήθελα να σου πω σ΄αγαπώ... δεν το κατάφερα...
νιώθω την ανάγκη να σου το πω τώρα ...



 το ίδιο θα σου πω και αύριο...

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

Μέρες...σκοτεινές...


Βρέχει....
H ανάσα μου θολώνει το τζάμι...
τα μάτια μου δε διακρίνουν τίποτε έξω...
η σκέψη  μου σκόρπια...
δύσκολο απόγευμα...
μετρώ...
λογαριάζω...
προσπαθώ να μαντέψω...
πού εισαι;
σε αναζητώ...
αδύνατο...ακατόρθωτο...
η ανάσα μου κολλημένη στο τζάμι...
πνίγομαι από τον καπνό...
με πιάνει βήχας...
μένω αρκετή ώρα ...
προσπαθώ να διακρίνω μια κίνηση...
δε σαλεύει τίποτε...
ακούω τις  δυνατες σταγόνες βροχής να  δέρνουν το μπαλκόνι...
βάζω το δάχτυλο πάνω στο νοτισμένο από την ανάσα μου τζάμι...
σκέφτομαι...
θέλω να χαράξω μια λέξη...
κάνω ένα βήμα πίσω...
δε χωράει να γράψω σ΄αγαπώ...
γράφω στο αέρα
βάζω το δάχτυλο σταθερά  στο τζάμι...
και γράφω:
έλα...
θέλω να σου μιλήσω...
περιμένω απάντηση..
ξέρω...
δε μπορείς...
και το τραγούδι λέει:
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω....
σκοτεινη βραδιά...
μελαγχολική..
έτσι θα είναι και οι μέρες που έρχονται...
θα έχουν εκείνο το χρώμα του γκρίζου...
και τότε   είναι που  νιώθεις μοναξιά...
ένα κενό   πλανάται παντού...
αισθάνεσαι ένα κενό ανάμεσα στούς φωτισμένους δρόμους,
τα στολισμένα δέντρα...
μια παράλογη αντίθεση...
από τώρα μετρώ...ξαναμετρώ..
κι αυτό το μέτρημα σε μπερδεύει πολύ...
οι μέρες προσθέτουν...
η αφαίρεση είναι αυτή που λυτρώνει...
και εσύ καρδούλα μου μου λείπεις όταν οι μέρες κάνουν πρόσθεση..
μου λείπεις ματάκια μου πολύ...
κι αυτό με σκοτώνει...
ένα δυνατό φιλάκι για απόψε...
πολύ πολύ γλυκό για να σου πω σ αγαπώ...

Σκοτεινή μέρα...


Βροχερή μέρα η σημερινή...
σκοτεινή μέρα...
εσύ λάμπεις...
φωτίζεις μέσα στο σκοτάδι...
ακτινοβολείς...
κρατώ το δικό σου φως...
να βλέπω....
σ΄αγαπώ γλυκιά μου



Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011

Aναπολώ το Ρέκιαβικ...


Εσύ μου το είπες καρδούλα μου...
αν... αν...αν την Τρίτη είμαστε εμείς...
τότε την Παρασκευή το απόγευμα θα πετάξουμε μαζί για το Ρέκιαβικ...
σ όλη τη διαδρομή θα σου λέω το πόσο σ΄αγαπώ...


Aν μπορούσα απόψε να ΄ρθω να σου αφήσω όλα τα λουλουδάκια στο μαξιλάρι σου..
όσα παρουσιάζονται στο βίντεο...
κι άλλα τόσα ...
θα το έκανα... το ξέρεις γιατί...


.

Συγκινητικές  προσωπικές  στιγμές…
την ώρα που τα αστέρια τρεμοσβήνουν
και  οι γαλαξίες ταξιδεύουν  από πάνω μας…
στο δικό μας ουρανό…
εγώ και συ…
ψιθυρίζουμε ο ένας στον άλλο…
τα μυστικά μας…
δίχως φρένο…
να νιώθουμε τις ανάσες μας …
με μια τρυφερή αγκαλίτσα
για όσο το επιτρέπει  ο χρόνος…
ροζ,  άσπρα,  κόκκινα, πράσινα, λουλουδάκια…
ραντισμένα με χρυσόσκονη…
ήθελα και μια μεγάλη μαργαρίτα…
να τη μαδήσεις μέχρι το τελευταίο πέταλο…
να σου πει ότι σ΄ αγαπώ…
ένα κάμπο λουλούδια …
 ήθελα να κρατάς φεύγοντας…
κι όλα αυτά καθώς…
η   ψυχή μου δεν θα καταφέρει ποτέ να σου μιλήσει…
μόνο σου δείχνει …
και η ψυχή μου  είναι πίσω από τα μάτια μου…
με αυτά σου δείχνει τι κρύβω για σένα….
συμβολισμοί…συνειρμοί...
κι αυτό που θέλω πάλι  απόψε…
μια αγκαλίτσα σου  …
να γείρω…
να  κλάψω για τη χαρά μου..
για όσα νιώθω…
για την αγάπη που σου τρέφω..
για τα όνειρα…
για όλα…
μια αγκαλίτσα θέλω…
να μου ψιθυρίσεις…
είμαι εδώ….
Η αγκαλίτσα είναι ένας  συνδυασμός ... 
μια  ταύτιση...
 είναι κάτι που  δεν έρχεται έτσι από μόνο του...απαρτίζεται από πολλές παραμέτρους...
και να ξέρεις ότι η δική μας αγκαλίτσα εμπεριέχει
όλα τα χρώματα ...
κι ένα κόκκινο μπουμπουκάκι...
τριαντάφυλλο...
που γράφει  σ΄αγαπώ
Σε μια παλιότερη ανάρτηση σου έγραφα:.
ήθελα να σου το γράψω στο τζάμι στο έντονο χρώμα του κόκκινου...το κραγιόν σου γιατί δε μου το έδωσες;
και ξέρεις τι χρώμα  θα είχε ως σκιά:  Λέω να   έβαζα εκείνο το πολύ όμορφο χρώμα που έχει το
 μανό σου..
 πόσο το ήθελα και χθές...
συμβαίνουν...
αλλά μένουν ανεκλήρωτα όνειρα...
είναι οι όμορφες στιγμές,..
που σε συνεπαίρνουν...
είναι  οι στιγμές της που ο ουρανός γίνεται κατακκόκινος…  
εσύ γίνεσαι φωτιά…
θέλεις να ταξιδέψεις σε εκείνη την παραμυθένια χώρα….
 να μείνεις εκεί..
καληνύχτα μωράκι μου...
καληνύχτα...
τα δυο σου χεράκια...
θέλω να τα κάνεις αποτύπωμα στο κορμί μου...

I Will Always Love You


 


Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011

Κόκκινα συννεφάκια...

Πέτα και εσύ απόψε όπως το σπουργιτάκι....


Σήμερα τα σύννεφα κατακόκκινα
Κατακόκκινος και ο ουρανός…
Το καταμαρτυρούν  τα  βίντεο και μια ντουζίνα φωτογραφίες...
Eσύ και εγώ…
Δεμένοι…
Ενωμένοι  σε έναν ερωτικό ιστό…
Γιατί, όμως παίρνει αυτό το κόκκινο χρώμα απόψε ο ουρανός;
Φωτιά και λάβρα τα χρώματα …
Έμεινα να εξηγήσω …
μήπως κοριτσάκι μου  το κόκκινο χρώμα κάνει πιο προσιτά τα αμέτρητα όνειρα;
δεν ξέρω…συσχετισμούς κάνω δε μπορώ να δώσω καμιά απάντηση…
θα είναι πάλι κόκκινα τα συννεφάκια  αύριο;
θα κοκκινίσει ο ουρανός;
Αχ και να σε είχα εκεί…
για να   σε πάρω στην αγκαλιά μου…
και μετά…
να σε γεμίσω με φιλάκια…
και μετά…
να αφήσω την καρδιά μου να φτερουγίζει στο κορμί σου…
να νιώσεις...
να αισθανθείς ....
αγκαλιές και φιλάκια κάτω από τον κατακόκκινο ουρανό...
Ξέρεις τώρα γλυκιά μου…
ξέρεις...
ξέρω ότι δεν αμφιβάλλεις…
θα είμαι απέναντί σου…
να κοιτώ τα ματάκια σου...,
όχι δεν αντέχω να βλέπω τα ματάκια σου όπως σήμερα...,
με σκοτώνεις...
 θέλω να είμαι απέναντί σου...,
να μαντεύω τις σκέψεις σου…,
να σε ακούω να μιλάς…,
να πλημμυρίζεις τα σωθικά μου με αγάπη…
και 
να σου ψιθυρίζω όπου κι αν βρίσκομαι…
να σου ψιθυρίζω ότι  σ΄ αγαπώ!!!
Καρδούλα μου κι απόψε μου λείπεις πολύ…
μου λείπεις ματάκια μου…
καληνύχτα...
αν και απόψε τα όνειρά μου θα πάρουν φωτιά...
θα είναι κατακόκκινα...
έτσι ταιριάζει...
το φεγγάρι... κι αυτό κόκκινο
θα αγωνιώ ...
μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα...
να σε δω να έρχεσαι...
σε λατρεύω....
 

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Μα εγώ έχω εσένα...


Σπουδαίοι άνθρωποι, αλλά
Η μοναξιά τους παγώνει
Πηγαίνουνε στο σινεμά
Για να μη νοιώθουνε μόνοι

Μα εγώ έχω εσένα, κι εσύ εμένα
Κι είν' η αγάπη μας χρυσό πουλί
Μα εγώ έχω εσένα, κι εσύ εμένα
Δυο π' αγαπιούνται είναι πολλοί

Θόρυβοι φώτα φωνές
Και μες στα γέλια το χιόνι
Τηλέφωνα συντροφιές
Για να μη νιώθουνε μόνοι

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής


σε προσκαλώ  ματάκια μου...
είπαμε χθες…
εγώ για σένα…
για τα ματάκια σου όλα…
για τις καρδούλες που πονούν…
μπορεί η αγάπη μας  να άργησε…
ξέρεις εσύ ότι πάντα αυτά αργούν…
είναι ένα αληθινό όνειρο…
σε προσκαλώ…
για εκείνο το ταξίδι…
ένα ταξίδι που το ορίζεις εσύ…,
αλλά  θα είναι δικό μου για σένα…
στο  ταξίδι,  που θα μετρήσω πόντο πόντο κάθε μας  βήμα…
θα σε κρατώ αγκαλίτσα και θα χάνομαι στο  απέραντο των ματιών σου...
και να ξέρεις ότι θα σου χαρίσω όλα τα χρώματα της αγάπης,
θα είναι εκείνα τα  χρώματα του  φεγγαριού που ονειρευόμουν να πιάσω χθες  
και  τα χρώματα της αυγής….
όχι δε θα κάνω αποτυχημένες προσμίξεις…  
ο συνδυασμός θα είναι τέλειος…
ένας συνδυασμός αποκλειστικά για σένα…
για να χαίρεσαι…
για να χαμογελάς…
σ΄αγαπώ καρδούλα μου…,
σ΄ αγαπώ ψυχούλα μου…,
σ΄ αγαπώ ματάκια μου…

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

Ναι σε θέλω...


Σου απαντώ απόψε με ένα τετράστιχο  από τους στίχους  του τραγουδιού:
Σε θέλω...του Χρήστου Θηβαίου.

 Πάρε κρητικό μαχαίρι κι έλα κόψε το λαιμό μου
και το αίμα σε μαντήλι μάζεψέ το το δικό μου
και στον κόσμο, αν σε ρωτήσει, πες πως το 'κανες μωρό μου
γιατί σε θέλω, ναι σε θέλω...


Εγώ σε θέλω, γιατί σ΄αγαπώ πολύ. 



καληνύχτα ζωή μου...χαμογέλα... σε λατρεύω ματάκια μου...

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

Αν αργήσω...κοιμήσου...


Mια ανάσα η απόστασή μας σήμερα...
ήθελα να απλώσω το χέρι μου...
χανόμουν στα μάτια σου...
κάποιες στιγμές η σκέψη μου ταξιδεύει...
νομίζω σε δυο περιπτώσεις σήμερα ήμουν αλλού..
εννοώ μαζί σου,  αλλά αλλού...
ήθελα...
άστο πέρασε...
κάποιες στιγμές οι λέξεις κρυώνουν ...παγώνουν ...
μου φαίνονται πως δεν είναι τόσο ζεστές
όσο θα ήταν εκείνη τη στιγμή...
στο δρόμο σ΄ έχασα...
χάθηκα και εγώ στους δρόμους σήμερα...
πρέπει να πάρω το δρόμο του γυρισμού...
για να ξημερώσω σ΄ άλλα μοναπάτια...
σ΄άλλες σκέψεις...
σ΄άλλα όνειρα...
θα έχω και σένα μαζί...
έχουμε και τους καφέδες...
κοριτσάκι μου..
.να με περιμένεις...
θα έλθω...
αν...
αν αργήσω κοιμήσου...
όταν έλθω όμως...
θα σου δώσω ένα φιλάκι
και θα σε πάρω αγκαλιτσα



Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

I Will Always Love You...



καρδούλα μου επέλεξα αυτό το τραγούδι  απόψε για να σου πω καληνύχτα...
Ξέρω ότι θα σου αρέσει η μουσική και η εκτέλεση του τραγουδιού..
Από τους στίχους κράτησε μόνο
I Will Always Love You  ...,
γιατί εγώ  δε θα φύγω ποτέ από κοντά σου..
θα είμαι δίπλα σου...
για να σου λέω  θα σ΄αγαπώ πάντα....
Ναι κουκλίτσα μου...είσαι η ζωή μου...

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

Ένα τραγούδι για καληνύχτα...

Ένα τραγούδι δικό σου...
απόψε σου το αφιερώνω για μια γλυκιά καληνύχτα...
καληνύχτα κοριτσάκι μου...

Χρώματα...

καλημέρα...
μέρα να δώσουμε χρώματα...
να δώσουμε χρώματα στη ζωή μας...
στην καθημερινότητα...
ποια χρώματα όμως;
εξαρτάται από τα μέσα μας...
σήμερα τα χρώματα ήθελα να τα διαλέξεις εσύ...
εσύ ξέρεις...
οι δικές σου πινελιές μένουν και ξεχωρίζουν...
οι δικές σου ζωγραφιές είναι χαρακτηριστικές
ανεπανάληπτες...
θα ήθελα κάποτε να είμαστε μόνοι μας
εσύ να ζωγραφίζεις...
ξέρω ότι σου αρέσει ...
ξέρω ότι ζωγραφίζεις όμορφα...
έτσι...
θα ήθελα   να χάνομαι στα μάτια σου...
και μέσα  στις ζωγραφιές σου να βλέπω εσένα...
να αναπηδάς εσύ...
να αντικατοπτρίζεσαι...
σε λατρεύω ματάκια μου...


Νυχτώνει...
πέρασε μια ολόκληρη μέρα να ανακατεύω τα χρώματα…
ξέρεις ότι μου αρέσει το κόκκινο...
σου δημιουργεί υπερένταση…
σε τρελαίνει…   
δε το έβαλα…
Εκείνο το  μπλε  του ουρανού συνδυασμένο
με δυο άσπρα συννεφάκια είναι φανταστικό 
για το χώρο του μπάνιου…
το βυσσινί να στάζει σαν αίμα…
στο τελείωμα της σκάλας…
απαλά χρώματα γαλήνης εκεί που ονειρεύομαι…
επιλογές  είναι αυτές…
ανάλογα με το πώς νιώθεις…
πώς αισθάνεσαι…
κάνεις τις προσμίξεις  των χρωμάτων
για να ταυτίζεται   με αυτό που έχεις μέσα σου.. 
μ΄αυτό που έχει η ψυχή σου
μ΄ εκείνο  που βλέπεις...
με εκείνο που είναι μπροστά σου...
πειραματισμούς με  χρώματα πολλά είναι η ζωή μας…
όμορφα  χρώματα…
όχι μαύρο…
δεν θα βάψω ποτέ μαύρο...
χρώματα ανακατεμένα είναι η ζωή μας ..
αποτυχημένοι  συνδυασμοί...
επιτυχημένοι συνδιασμοί...
τέλειοι συνδυασμοί…
συμφωνείς;
ενας τέλειος συνδιασμός…
πιθανόν να σου γεμιζει την ψυχή με γαλήνη..
 και να σε πηγαίνει στα ουράνια...
αν προγραμματίσεις κάποιο ταξιδάκι για εκεί
θέλω να με πάρεις μαζί σου....
θα σου δείξω κάτι συνεφφάκια
και θα σου πω τι έχω γράψει εκεί...

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011

Μόνο για σένα καρδιά μου...

Ξεχνιέμαι απόψε… και νιώθω σαν μικρό παιδί…
Απόψε για σένα…
Είναι το τάξιμο…
Σου μένει μέσα σου…
Το σκέφτεσαι…
Το επεξεργάζεσαι…
Φαντασιώνεσαι…
 Είναι  τρόπος σκέψης πια …
 Είναι  καταδικό μου…
Το κουβαλάω τώρα μέσα σου…
Σε κάθε τι  δικό μου,    προτάσω   την αγάπη  για σένα …
Η αγάπη για σένα είναι καταδική μου…
Δε θέλω να τη δώσω άλλού…
Σου ανήκει…
Είναι αποκλειστικά για σένα
Απόψε η βραδιά είναι για σένα…!!!!!!!!
Ξέρεις  ότι  σ΄ αγαπώ;
Ξέρεις πόσο;
Για να μάθεις λοιπόν πόσο σ΄αγαπώ…
βάλε εκείνο το κόκκινο φουστάνι…φόρεσε το μαύρο παλτό σου…
πήγαινε στάσου στη μέση του δρόμου…άρχισε να μετράς τα αστέρια…κι όταν τελειώσεις το μέτρημα  έλα να μου πεις πόσα…   όταν μου πεις πόσα αστέρια μέτρησες… θα σου δώσω και  τη δική μου απάντηση …
Με την αγάπη λειτουργώ σε κάθε αδιέξοδο…
Με την αγάπη λειτουργώ   τη στιγμή της μοναξιάς…
Κι η αγάπη για σένα  με γοητεύει και με ταξιδεύει…
Δεν πήγα σήμερα να πετροβολήσω τη θάλασσα…
Σήμερα το μεσημέρι πήγα για καφέ…
Ήσουν στη σκέψη μου και σε ταξίδεψα σε τόπους αλαργινούς…
Σ΄αγαπώ πολύ… πολύ… πολύ…

Εδώ και μια ώρα είναι καινούργια μέρα...καλημέρα...
πέρασα πριν από λίγο από εκείνο το μέρος,
που πουλάνε τους πολύχρωμους κουμπαράδες...
κοντοστάθηκα....
ένα πολύ ωραίο μέρος  να αγναντεύεις τη θάλασσα...
να μετράς τα αστέρια...
εκεί που χανόμουν στις σκέψεις
θυμήθηκα και το τραγούδι....


Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011

Μια ξεχασμένη μέρα...



Άλλη μια μέρα...
Άλλη μια φορά…
Άλλη μια φορά μόνος…
Άλλη μια φορά θα λιώνω για σένα..
Όσο και να σε ψάχνω απόψε δε μπορώ να σε βρω..
Θα ήθελα μια φορά να έλθεις..
Θα ήθελα να σε δω…
να  επισκεφθείς   και τη σκέψη μου…
θα σε κεράσω και γλυκό μύρτιλλο…
αν δε σου αρέσει…
 θα σε φιλέψω με φρούτα του δάσους..
να μείνεις εκεί για λίγο…
άκου…
άκου..
είμαι εγώ που φωνάζω..
είμαι εγώ που θολώνω κι απόψε..
έλα σ΄ αγαπώ
και σ αγαπώ..
τα ματάκια σου..
έλα…
τα χεράκια σου…
είναι νωρίς…
μιλώ για σένα…
μ΄ακούς
σ΄αγαπώ..
πού είσαι; 
Άλλη μια φορά..
Άλλη μια ξεχασμένη μέρα...
σ αγαπώ...
η ανάσα σου...
τη νιώθω πάνω μου...




Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

...τα καραβάνια...


Παρασκευή αύριο…    
ξαλαφρώνεις την Παρασκευή…
αρχίζεις απ' το πρωί να  χαμογελάς…   
το μεσημέρι το χαμόγελο  πλαταίνει,
εσύ γλυκαίνεις ..
είναι εκείνος ο μονός και ο διπλός   καφές,
η   κουβεντούλα, με τα παραλειπόμενα της εβδομάδας…
μ΄ αυτά που έμειναν στη σιωπή…  
μικρές   μικρές  στιγμές που πραγματικά σου μοιάζουν ειδυλλιακές. 
κάποιες τέτοιες στιγμές ανθίζουν  οι  σκέψεις…
τα  συναισθήματα...   
 όπως τα μπουμπούκια από τα άσπρα τριαντάφυλλα…
ας  είναι χειμώνας…      
είναι η εποχή που οι αγκαλιές και οι καρδιές άνοιξαν…  
μεσολαβεί μια νύχτα μέχρι αύριο …  
μια ολόκληρη νύχτα για να ζήσουμε….
να πλάσουμε όνειρα μέσα στο σκοτάδι…     
τελικά καρδούλα μου είναι όμορφο να ονειρεύεσαι…
 να φτιάχνεις μικρά, απλά όνειρα και να τα  κάνεις πράξη...
 ξανά  πάλι από την αρχή…




Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Πονεμένη νύχτα...

Διάβασα τα μάτια μου
κι ήθελα τόσα να σου πω
κόλλα τα κομμάτια μου
ήθελα λιγο να σε δω..
σ΄αγαπάω μάτια μου...
                                                                                                                                                





κοριτσάκι μου δε σου γράφω με το μυαλό μου πια...
αλλά με την καρδιά μου... με την ίδια μου την ψυχή ...
ξέρεις ότι όταν διακατέχεσαι από δυνατά συναισθήματα...
όταν πλημμυρίζεις από αγάπη...
αισθάνεται την ανάγκη όλα αυτά να τα εξωτερικεύσεις,
όταν χαίρεσαι προσπαθείς αυτή τη χαρά να την πολλαπλασιάσεις
και να τη μεταδώσεις και στον άλλο...
όταν όμως το συναίσθημα εκφράζει λύπη,
τότε έχεις μεγαλύτερη ανάγκη να το εκφράσεις,
να το μοιραστείς και να ξαλαφρώσεις....
απόψε μου λείπεις...
βλέπω τη μορφή σου στα πράσινα τα πλήκτρα,  λέει το τραγούδι...
τα σημάδια σου ...
η ζωή...  
σ’ εσένα μονάχα ανήκει
περιμένω...
μα εσύ δεν έρχεσαι.... 
σου φωνάζω... μα εσύ....
μου λείπεις...
μοναξιά...
κι όταν νιώθεις  μοναξιά αγαπούλα μου,
κλείνεις τα μάτια σου...
ακούς μουσική να ημερέψεις...
άν θέλεις να ονειρευτείς 
πήγαινε και στάσου  μπροστά στο παράθυρο
 κοίτα τις σταγόνες βροχής που πέφτουν στο τζάμι…
περίμενε…δυο σταγόνες βροχής   γίνονται μια…
κάνε την ευχή σου...
 το σκοτάδι πίσσα...
το σκοτάδι με φοβίζει...
το σκοτάδι με αγριεύει απόψε...
μου θεριεύει τον καημό...
τη λαχτάρα...
τον πόθο...
άναστρος ουρανός...
πονεμένη η νύχτα...
δακρύζει...
δε γίνεται απόψε εξομολόγηση...
τα άστρα κρύφτηκαν ...
απαγορεύεται...
η εξομολόγηση αναβάλλεται...
η εξομολόγηση...
η εκφραση συναισθημάτων...
επιτρέπεται μόνο με...
μηνύματα...
μηνύματα....
για ματιές που μοιάζουν σαν βυθισμένες άγκυρες στο κορμί σου...
το τραγούδι το λέει...
κι εγώ συμπληρώνω:
η δική μου ματιά είναι καρφωμένη πάνω σου με ¨γύφτικα καρφιά"
που δεν ξεκαρφώνονται...
καληνύχτα καρδούλα μου...
θα ήθελα απόψε η Νεφέλη να έρθει να σε πάρει
και να σε ταξιδέξει σ΄ένα μαγεμένο γαλαξία...
 .καληνύχτα μωράκι μου...


Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

You Raise Me Up


Ξέρεις...
είμαι δίπλα σου...
σε κοιτώ στα ματάκια σου...
σου ψιθυρίζω...
για σένανε μπορώ
σ΄αγαπώ πολύ...

Σε αποκαλώ καρδούλα μου…
ξέρεις γιατί;
Η καρδιά μου …
η ψυχή μου έρχεται να συναντήσει τη δική σου ψυχή…
αυτή η συνάντηση …
είναι ζωή…  
εσύ είσαι η ζωή μου…  
και ζωή    σημαίνει  σμίξιμο με το  σώμα…
αυτή η συνάντηση…
το σμίξιμο είναι   αγάπη…  
είναι η  προσωποποίηση της  θυσίας …
ψυχικά και σωματικά….
όλα δικά σου είναι…
Οι συναντήσεις της ψυχής μου και το σμίξιμο σημαίνει…
να σε σκέφτομαι…
να σε αναζητώ…
να σε θυμάμαι…
να σε λαχταρώ…
να συμπάσχω σε κάθε τι δικό σου…
να εύχομαι πάντα να είσαι καλά…
καληνύχτα καρδούλα μου…    

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

Πάρτα όλα δικά σου...

 
Χθες δε άκουγα το τραγούδι: 
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ  …
Χθες       εσύ μου έσβησες  τη μοναξιά μου...
Χθες μου είπες:
κάπου υπάρχει ένα νησί…
που στο χρωστώ…
να παίξεις σαν μικρό παιδί…
Εσύ το ξέρεις  εκείνο το λιμανάκι στα νότια;  
εκεί  ήταν  αραγμένη   η βαρκούλα που σου έφτιαξα…
η δική μας   βαρκούλα…
είδες τι είχε   φορτωμένη  μέσα;         




Με πήρες αγκαλιά…
πετάξαμε ψηλά…
μ΄ έφτασες στο σύννεφο της       Νεφέλης,   στο σύννεφο
που έφτιαξε ο     Δίας   κατ' εικόνα της Ήρας….  
μείναμε πάνω του…
σου ψιθύρισα πάλι όλες μου τις υποσχέσεις….
δε μπορέσαμε   να χορέψουμε εκείνο το τραγούδι…
σαν με κοιτάς…
μου υποσχέθηκες ότι    θα το κάνεις  την επόμενη φορά…
θα περιμένω…
θέλω και εσύ να  με περιμένεις…
θα σου κάνω κι εγώ ένα ταξίδι καταδικό μου…

 
Αχ… φορούσες και εκείνο το  όμορφο φουστάνι…
κόκκινο..
ξέρω ότι  το διάλεξες για  μένα…
ξέρω…
φωτιά ήταν…
εσύ  έμοιαζες πυρκαγιά…
είπες ότι  χθες η νύχτα έπρεπε να είναι κόκκινη…
έτσι να μοιάζει σαν το αίμα που κυλά ...
να ματώνει…
να γίνεται και το φεγγάρι κατακόκκινο…
να μας βλέπει από ψηλά…
να μεθάει…
 να τρικλίζει και να μη βρίσκει το δρόμο να γυρίσει στο σπίτι του…
να χάνεται στις πλατείες τις Καισαριανής…
στην παραλιακή λεωφόρο…
εκεί να κλείνει για λίγο τα μάτια...


Η Νεφέλη μας έκανε το γύρο του ουρανού…
μας ταξίδεψε     σ΄ όλα τα αστέρια και τους  γαλαξίες…
είδαμε από ψηλά...
εγώ είδα τους βαρκάρηδες που μάζευαν τα δίχτυα...
εσύ ακτινοβολούσες…
οι φωτεινές σου  ακτίνες χάραζαν σημάδια…
σημάδια χαραγμένα…
το πρόσωπό σου  διαμάντια και ρουμπίνια…
τα ματάκια σου φλόγες…  
μια πυρκαγιά … εσύ…           
ταξίδι ονειρεμένο…
μαγεμένο….
μου ψιθύριζες  …
η καρδιά σου…
ξέρεις ότι δε θα σε αφήσω ποτέ μόνη….
η αγκαλιά σου…
σφίξε με κι άλλο…

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011

αν λείπει το άλλο σου μισό, μισός μένεις κι εσύ...


Η μεγαλύτερη έκπληξη....
Σ΄αγαπώ πολύ... πολύ... πολύ...
Θα σε περιμένω...
 και σου απαντώ με το τετράστιχο
από το τραγούδι οι μεγάλες οι αγάπες:
Δε θα σε αφήσω ποτέ μου ούτε ένα λεπτό
Θα 'μαι η σκιά της σκιας σου θα σ' ακολουθώ
Μες από τα μάτια σου φως μου βλέπω τη ζωή
Η πιο μεγάλη μου αγάπη είσαι εσύ



Σε λατρεύω



ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ...
Έφτασα...καληνύχτα γλύκα  μου...

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

Παράκληση...

Ψυχούλα μου,
μια αγκαλίτσα...
κλείσε τα ματάκια σου να κάνω μια παράκληση...
άκου...


...κάποτε έσχιζα  ένα φύλλο από το τετράδιο κι έφτιαχνα μια  βαρκούλα...
έτσι θα κάνω κι απόψε...
τότε έγραφα κι ένα  όνομα να την ξεχωρίζω από τις άλλες...
απόψε η βαρκούλα μου θα είναι κάπως έτσι...


θα στη χαρίσω να τη φυλάξεις... 

θα ΄ρθω στο όνειρό σου πάλι απόψε
θα σου πω ψιθυριστά   σε λατρεύω...
αν...αν δε σε παίρνει ο ύπνος θέλω να
χορέψουμε...

 .
κοίτα κι αυτό να δεις τη δύναμη της θέλησης....



καληνύχτα ψυχούλα μου ... καληνύχτα μωράκι μου...

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

" Εν πλω"...



" Εν Πλω "  μ΄ένα καραβάκι  φορτωμένο με   όνειρα...
Μια σελίδα λευκή
πώς να φτάσω εκεί
με τι λέξεις
να 'χα χίλιες φωνές
να ακούς, κι όποια θες
να διαλέξεις

Δυο σελίδες λευκές
σου 'χω κι άλλες να καις
είμαι ανήμπορη, κοίτα
δε σε φτάνει καμιά
καραβάκι η μια
και η άλλη σαΐτα

Καραβάκια και σαΐτες
για ταξίδι ξεκινούν
όσες νίκες, τόσες ήττες
αν αντέξεις θα σε βρουν

Κι αν μαθαίνεις την αλήθεια
σ' όσα λένε τα παιδιά
αν σε φτάσει μια σαΐτα
κάρφωσέ τη στην καρδιά

Μια σελίδα χαρτί
ποιος σου λείπει και τι
να σου στείλω
τι ζητάς στη ζωή
για να δω αν θα μπει
σ' ένα φύλλο

Καραβάκια και σαΐτες
για ταξίδι ξεκινούν
όσες νίκες, τόσες ήττες
αν αντέξεις θα σε βρουν

Κι αν μαθαίνεις την αγάπη
στα ταξίδια που θα πας
μέσα σ' ένα καραβάκι
μπες και μάθε ν' αγαπάς
 
Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου


Να ΄χα χίλιες φωνές θα σου ΄λεγα ταυτόχρονα
σ αγαπώ πολύ... πολύ... πολύ...


Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ...



MΟΝΑΔΙΚΗ … 
Δεν ξέρω αν..αν αυτή η λέξη αποδίδει
όλα όσα έχω μέσα μου για σένα...
ANEΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΕΙΣΑΙ...
Κρατώ...  τις ανάσες σου...
την αγκαλιά σου...
τους ψιθύρους της καρδιάς σου... 
σε κρατώ μέσα μου...
καθηλωμένος από κείνη τη στιγμή…
πέρασε μια ώρα…
Εσένα στο μυαλό… 
Να μείνω …
να σε περιμένω μέχρι αύριο εδώ…
Σε θέλω πολύ…
Τώρα ξέρω όλα τα δικά μου  επειδή…
ξέρω...
γι αυτό ….
Σ΄  αγαπώ πολύ…
Δική μου ζωγραφιά από απόψε..
Μπήκες μέσα μου κι έγινες υπαρξή μου...
η ζωή μου είσαι…
κοσμείς όλο μου τον κόσμο…
σ΄ έχω στα χείλη μου…
να σε οσμίζομαι κάθε φορά…
Σε λατρεύω κουκλίτσα μου …  
καληνύχτα... κοιμήσου γλυκά....
σε λατρεύω...μόνο χαμογέλα μου...