Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή 28 Ιουλίου 2024

Ανακωχή.

Έμαθα να σέβομαι κάθε ανθρώπινη ύπαρξη και πολυ περισσότερο εσένα που μου χάρισες τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου. Χέρια ψηλά απόψε κρατώντας τη σημαία της ανακωχής Δε θα ξεστομίσω λέξη μέχρι να γίνεις καλά. Σου εύχομαι τα καλύτερα και πολύ περισσότερο Σιδερένια Χαμόγελα όχι για μένα αλλά για σένα

Δευτέρα 22 Ιουλίου 2024

Χειμερία νάρκη

 Αν και Ιούλιος μήνας με θερμοκρασίες  πάνω από 40*C θα ήθελα να κουλουριαστώ και να πέσω σε  λήθαργο για να μη σκέφτομαι.

Δεν ξέρω αν με ξυπνουσε κάποια χαμογελαστή φατσούλα ή το φώς του ήλιου... , αλλιώς θα περίμενα εκεί μέχρι να έρθεις...

Κυριακή 21 Ιουλίου 2024

Ανησυχώ.

 Μου είπες να μην ανησυχώ...

Σε ξέρω πάρα πολλά χρόνια...μου κρύβεις την αλήθεια...

Θέλω να σε δω..

Αν ήξερα ότι μπορουσα να σε συναντήσω εστω για λιγο,  θα ερχόμουν τρέχοντας.

Μ ακούς? Χαμογέλα για να νιώσεις όμορφα....


Πέμπτη 18 Ιουλίου 2024

Χωρίς τίτλο. Ασυνόδευτο..

 Χωρίς τίτλο και ασυνόδευτο. Δεν ξέρω αν  αποδεχθεις να το παραλάβεις...  Το επιστρέφεις με συνοδευτικά σχόλια και αντικαταβολή...

Κάθε φορά που μαθαίνω κάτι για σένα τα ξεχνάω όλα και γυρίζω πίσω.  Θα ήθελα να εισαι πάντοτε χαμογελαστή. Γυρίζω στο πριν  τότε που δε χόρταινα την αγκαλιά σου.  Σου δωσα τη ζωή μου όλη. Πονάω για σένα  κι ας μη σου προκαλώ κανένα ενδιαφέρον.  Θυμάσαι τι σου έλεγα? Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω...Πνιγήκαμε στη δίνη του ποταμού... Εσύ βγήκες...δε θέλησες να με ακολουθήσεις...  με εγκατέλειψες.. ποτέ δε φτασαμε στη θάλασσα  να αρμενίσουμε...

Έχασες και εκείνο το χαρτινο βαρκάκι που πάνω έγραφε σ αγαπώ.

 Μουσκέψαμε , τσαλακωθήκαμε στα ρηχά...

Παπί, τα συναισθήματα δε μπορεις να τα ξεριζώσεις από την καρδιά σου όσα χρόνια κι αν περάσουν...

Σου έλεγα....κάτι μου κρύβεις... για αυτό τα βράδια δε με περιμένει κανείς. ...ποτε δεν έμαθες τι έκρυβα για σένα μέσα μου.

Τετάρτη 17 Ιουλίου 2024

Πρώην

 Σ ένα δαιμονισμένο ταξίδι 500km με θολά μάτια προσπαθούσα να ερμηνεύσω και να δώσω  τη διάσταση της λέξης πρώην.

Τι ήμουν εγώ για σένα?  Μήπως ήμουν το καταφύγιο σε μια δύσκολη φάση της ζωής σου?Ακόμη κι έτσι να ήταν σου πρόσφερα μια ζεστή αγκαλιά για να εκφράσεις τον πόνο σου...

Εσύ βέβαια ξέρεις καλύτερα. ...

Εσύ για μένα ήσουν η ανάσα μου , που κάποια στιγμή  μου προκάλεσες ασφυξία. Δεν έβαλα κανένα όριο στη σχέση και τελικά πνιγηκα.

Τελικά ο καθένας οριοθετεί τις βαθύτερες⁹ επιθυμίες του και διαγράφει σχεσεις και αξίες.

Οσον αφορά την ερμηνεια του νυν γνωρίζω τι σημαίνει να δινεσαι και να κάνεις όνειρα και μακρινά ταξίδια....

Αμφιβάλεις?

 Το ίδιο κάναμε και τότε...

Θυμάσαι?

Ξέχασες πολλά... 

Ήθελεις να σβήσεις ο,τιδήποτε συνέβη μεταξύ μας. Εξανέμισες κάθε όνειρο.

Αποφεύγεις ακόμη να περάσεις από εδώ για να αυτοσυγκεντρώνεσαι στο δικό σου κόσμο.

Ξέρεις κάτι?  Σε ορισμένους τα θέλω γίνονται αυτοσκοπός  με τη διαφορά ότι  κάποιες φορές φορούν παρωπίδες για να τα πετύχουν.

Δικό μου παράπονο είναι, δε σε αφορά από τη στιγμή που αποφάσισες να αλλάξεις πορεία.

Απόψε δεν ξέρω πότε θα νυχτώσει..

Λέει το τραγούδι.

Η δική  μου αγάπη δε τελειώνει με το χωρισμό.

Τρίτη 16 Ιουλίου 2024

Ατύχησα..

 Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις...

Η σιωπή σου υποδηλώνει τη φυγή σου ...

ένα αντίο περίμενα έτσι για να γεμίσει πιο πολύ το κενό μέσα μου. 

Προσκολλημένη  τώρα σε όμορφες στιγμές και καινούργια όνειρα ...

Λάθος μου που δεν αντιλήφθηκα τη δύναμη που κουβαλούσες μέσα σου...

Δεν εκπληρώθηκαν τα όνειρά μου μαζί σου γιατί   η σκέψη σου στριφογύριζε   σε όνειρα προσαρμοσμένα στη δική σου κατάσταση.

Ήμουν μάζί σου από επιλογή, από πεποίθηση και πολύ περισσότερο για αυτό που ήσουν..

Ατύχησα όχι από υπαιτιότητα δική μου.

Προσπάθησα και δεν τα κατάφερα.

Αποτύπωσα μέσα μου όλες τις όμορφες στιγμές μαζί σου. Τις ανακαλώ και ψιθυρίζω.

Εγώ δε διαγράφω, εγώ θυμάμαι. έτσι θα συνεχίσω....

Θυμάσαι ή το ξέχασες?

Τα βράδια μιλούσαμε ατέλειωτα όλη τη νύχτα Τώρα γιατί  αντεστρεψες τους ρόλους?

Κρίμα...

Ένα τσιγάρο ακόμη  να φτιάξω κύκλους...

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2024

I hate beautiful lies.

 Φόρεσες καινούργια μάσκα και κρύβεσαι...

Νομίζεις ότι  δε διαισθάνομαι τι συμβαίνει?

Στάχτη στα μάτια μου...

Κοίτα... λερωμένα χέρια.

Το τσιγάρο σου το έσβησες  σαρκαστικά πάνω 

στο κορμί μου...τα κατάφερες..

Με κέρασες ένα ποτήρι θάνατο...

Άσπρο πάτο μου είπες...

Ξέχασες ακόμη κι εκείνους τους όρκους πριν πολλά χρόνια..

Το κλάμα σου στη αγκαλιά μου βουίζει μέσα μου και σπαρταρά τα φυλλοκάρδια μου...

Ξέχασες...

Ξέρω...

Χρειάζεται θάρρος και παρρησία κάποιες φορές για να είσαι ειλικρινής..

I hate beautiful lies.

 Δε σε φοβάμαιι πια, έχεις εμπιστοσύνη  και γι αυτό φεύγεις ... να φεύγεις μακριά και να μή στρέφεις το βλέμα σου πίσω..

Σου έχει γίνει ανάγκη... έχεις ανάγκη να κρατάς την ευτυχία στην αγκαλιά σου. Αρνήθηκες την αγάπη μου.

Εγώ στο  βορρά... εσύ  στο νότο... καμιά επικοινωνία. Ούτε το επιδίωξες να το κάνεις, ούτε το ένιωσες.

Άπνοια .... τα λόγια μου δε θα φτάσουν ποτέ σε  σένα..

Το μαράζι μου είναι ότι ποτέ δε σκέφτηκες γιατί αιμορραγούν οι πληγές μέσα μου. Αποστασιωποιήθηκες λές και δε με κράτησες αγκαλιά ποτέ...Αδιαφόρησες σαν να ήμουν ένας περαστικός από τη ζωή σου.

Συνήθιζες να δικαιολογείς   τη φυγή σου με τη φράση  ότι δε σου ταιριάζει ένας απογορευμένος έρωτας...

Αντιλαμβάνομαι ότι για όλα αυτά ποτέ δεν ένιωσες πόνο στην καρδιά σου...

Ακούς? 

Να προσέχεις πάντα τα μεσονύχτια λόγια...

Κάποια στιγμή μπορεί να κάψουν τα φτερά σου και δε θα μπορέσεις να ξαναπετάξεις.

Ποτέ να μη νιώσεις πληγωμένη και προδομένη

Απόψε μιλάει η ψυχή μου και όχι τα τραγούδια μου.

Δυό μέρες γράφω και διαγράφω τις παραπάνω φράσεις... Στέρεψα...

 My sweet ξέρεις τι πονάει πιο πολύ...οι δαγκωματιές στο κορμί μου και οι πληγές που μου προξένησες... ρώτησα εδώ κι εκει και μου απάντησαν ότι δεν υπάρχει γιατρικό...

Go ahead..

My signal by this time is no good. Usaly it happens when i feel loneless.

Sorry i can not follow you....i am a helpless man.

Can you hear me?

Take care always and try to forget me as soon as posible

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2024

Με πούλησες..


 Με  σημάδεψες....
Με πούλησες  στο παζάρι όσο όσο για να με ξεφορτωθείς...
Νομίζω ότι δε μου άξιζε αυτό.
Απαράβατος κανόνας...οι καρδιές, τα συναισθήματα δεν αγοράζονται ούτε πωλούνται σε παζάρια.
Είναι θέμα καρδιάς




Τρίτη 9 Ιουλίου 2024

Μεταμόρφωση...

 

Έγινες μόνο μια  βασανιστική σκέψη μέσα μου

Με έδιωξες και είμαι εδώ πάλι.. Μυστήρια συμπεριφέρομαι για μια χαμένη αγάπη..

Δε μετράω πια τις νύχτες που ξενυχτώ. 

Στο κενό τα μάτια μου...  Εκλεισα όλα τα φώτα μήπως δω κάποια σκια να ερχεται μεσα στο σκοτάδι

Απόψε δεν είμαι εγώ που σου χάρισα ⁰την ψυχή μου στη χούφτα σου. Απόψε δεν ειμαι εγώ που πάντα άκουγα την καρδιά μου.

Αναποδογυρίζω τη σκέψη μου για να προσεγγίσω ενδόμυχα  έστω και στο ελάχιστο τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τα θέλω σου.... Νομζω ότι πια δε σε βασανίζουν τα πρέπει που σου προκαλούσαν άγχος.

Απόψε είμαι εκείνος που μισείς, που εύχεσαι να μη με συναντήσεις ποτέ και να  μη με δεις. 

Αλήθεια γιατί?

Σου εξομολογούμαι ότι αδυνατώ να αγγίξω τον τρόπο σκέψης σου. Αλλιώς σε ήξερα και αλλιώς σε εμαθα. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι διάβαζα τα μάτια σου και ήξερα πως αισθανόσουν. Υποθέτω ότι προσδοκάς στη ζωή σου  πολύ ιπερισσότερα για να εισαι ευτυχισμένη. 

Τελικά  μου απέδειξες ότι ήμουν ένας κομήτης του καλοκαιριού που χαθηκε στον ουρανό.   Ένας κομήτης που αντιλαμβανόταν τη συντριβή του για αυτό ήταν θλιμμένος...

Γελάς?

Αθέτησες το λόγο σου. .

are you busy this night?

I can not see you...

Take care baby...

 


Δευτέρα 8 Ιουλίου 2024

Στην απομόνωση.




Ποτέ δε σε ρώτησα  πόσο και γιατί με

αγάπησες.

Πονάω πολύ κι απόψε  στην απομόνωση που μ έστειλες....

Ξέρω ...

Χαμογελάς...


Τρίτη 2 Ιουλίου 2024

Καλό ταξίδι


Πριν το τέλος λέει το τραγούδι...
Έτσι ξαφνικά....



Γαμημένη η σκέψη απόψε. Μου ταιριάζει η φράση..
 υπνοβατώ .. 
Θα τσακιστώ στα σκοτάδια .  
Δεν ισχύουν τα πρέπει τώρα,.   αλλά τα θέλω..
σε αντιθεση με το πριν.
Τώρα υπάρχει η ανάγκη της ευτυχίας.
Η μνήμη αδυνατεί να  κρατήσει και να επεξεργαστεί ένα χαμόγελο, ένα χάδι ένα ψιθύρισμα, μια όμορφη  στιγμή.. 
 τα διαγράφει όλα και τα στέλνει στον κάδο απορρημάτων, ⁹τα κάνει όλα μαντάρα..
Ψεύτικα λόγια, που  έγιναν συμφορά, έγιναν  στάχτη  και σκορπίστηκαν  στο Μαύρο Λιθάρι...
Μια φωτοβολίδα ήταν που πέρασε και έγινε καπνός.
Μια μεταμεσονύχτια διαίσθηση με κάνει να διακρίνω το στίγμα  σου και να εντοπίζω τα ιχνη παντού...
Ξέρω πια...
Εναλλαγή συναισθημάτων για να εκπληρωθούν τα θέλω του Σαββάτου...
Δε θολώνουν τα μάτια απόψε αν και μέσα μου αιμορραγώ .
Άργησα πολύ να δω...
Δε σε προλαβαίνω..
Δε σου λείπω...
Εσύ άργησες πολύ...δεν έβγαλες το μαχαίρι, αλλά πάτησες τη σκανδάλη..
Καλό σου ταξίδι .
Κοιμάσαι?
Μην ξεχάσεις να με διαγράψεις, να με μπλοκάρεις και πολύ περισσότερο να με ξεχάσεις για να τρέχει η σκέψη σου αλλού.
Ένα αντίγραφο ευτυχίας κράτησέ μου
Θα προτιμούσα  να αφήσεις και ότι σχόλια έχεις ...
 
Υ.Γ. Δεν έρχεσαι πια εδώ...
Ορκίστηκες...
Το περιεχόμενο δε σου προκαλεί κανένα ενδιαφέρον, γιατί έχεις άλλες προτιμήσεις και άλλες επιλογές...