Συνολικές προβολές σελίδας
Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2024
Διαβούλευση.
Για τον εαυτό μου τα γράφω..
Μεταμεσονύχτιες διαβουλεύσεις κάνεις...
Ποτέ δε θύμωσα.
Ποτέ δε ρώτησα.
Εσύ πάντα ξερεις ποιο είναι σωστό και ποιο ειναι λάθος.
Ξέρω.
Αναζητάς ακόμη ένα χαμόγελο και ένα ανεκπλήρωτο όνειρο ζωής για να νιώσεις ευτυχία.
Ποτέ δεν είναι αργά,.
Τα βιώματα να ξερεις αποτυπώνονται ανεξίτηλα στην καρδιά μας και μένουν
για παντα. Αυτό συμβαίνει τουλάχιστον σε μένα..
Εσυ ?
Ξεχνάς....
Θυμήσου μόνο αυτό.
Ήταν κάποτε..
κάποτε που τα τριαντάφυλλα ήταν έντονα
κόκκινα
Το τασάκι δίπλα μου γεμάτο…
αρχίζω να μονολογώ…
εσύ συλλογιέσαι…
είναι η ώρα των αποφάσεων…
ένα βράδυ μου ΄πες ότι ήταν μια σύμπτωση και γίναμε ένα…
αναρωτιέμαι…
λες να ήταν οι συμπτώσεις
ή οι καταστάσεις που μας έφεραν μαζί;
λες να ήταν η Μοίρα,
που κλώθει τη ζωή?
και όρισε εσύ κι εγώ να είμαστε μαζί;
να ξέρεις πως δε συνέβησαν τυχαία τα γεγονότα στη ζωή μας…
γνωριστήκαμε μ΄ ένα συγκεκριμένο τρόπο…
στο ίδιο περιβάλλον, διηγηθήκαμε τις ιστορίες μας ο ένας στον άλλο
κι αυτό από τότε όρισε και τη σχέση μας…
τώρα ξέρουμε καλά…
τίποτε πια δεν είναι κρυφό…
με ρωτάς τι θα συμβεί αν…
σε ταράζει και φοβάσαι για όλα…
κρύβεσαι να μη με κοιτάς…
βλέπω τα μάτια σου υγρά….
κλαις μέρα και νύχτα…
θολώνω…
κοίτα μέσα σου…
δική σου δεν ήταν αυτή η ανάγκη;
δικό σου δεν είναι αυτό το ταξίδι;
γιατί λοιπόν να μην σου ανήκει και ο προορισμός;
θυμάσαι τι έλεγες;
θα ‘θελα να ήμασταν αλλού
όχι εδώ…
αλλού…
λόγια κραυγής και πόνου…
μη με κοιτάς απόψε…
ασφυκτιώ για μια ανάσα σου…
τι θα συμβεί;
από μένα περιμένεις απόκριση;
μπορείς ποτέ να ονειρευτείς το χαμό σου;
μπορείς να σκέφτεσαι ότι δε θα υπάρχεις;
ο χρόνος του χθες κυλάει μέσα μου
θυμάμαι μόνο όσα έχω από σένα…
η ζωή μου ένα δικό σου φιλί…
τις ατέλειωτες νύχτες σου φωνάζω:
πάρε με μαζί σου…
μη ξεχάσεις ότι…
την πανσέληνο δεν την παζαρεύω.
μαζί θα τη δούμε…
κλείσε τα μάτια και ονειρέψου…
φτιάξε κόκκινα όνειρα να ζήσουμε μαζί
Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2024
A flower of my heart garden
..
Αργοσβηνω κάθε βράδυ μέσα στη ομίχλη του τσιγάρου.
Δε διακρίνω ούτε τις σταλες της βροχής.
Μου ήταν γραμμένο να υποφέρω σε όλη μου τη ζωή.
Δεν έχω δικαίωμα να παρεμβαίνω στη ζωή σου.
Δεν μου ανηκεις πια.
Δε σου ζήτησα ποτέ να μου πεις αν σου λείπω
Σε αγάπησα όσο τίποτε άλλο στη ζωη μου.
Προσπάθησα να μιλήσω στην ίδια την ψυχή σου.
Δεν ξέρω αν ακούμπησα την καρδιά σου.
Κάποιες φορές τα λογια χάνονται
Μόνο εσύ ξερεις.
Έβαλες ποτέ τα δάχτυλα σου στην καρδιά μου για να νιωσεις?
Αλήθεια μετρησες ποτέ την αγάπη που σου χάρισα?
Ηθελα να ξέρω ακόμη τι ψέμμα είπες στην καρδιά σου για να φύγεις μακριά μου.
Κουβαλάς μέσα σου πολύ δυναμη και αυτοπεποιθηση για να κανεις αυτό
Έκανα λάθος διάγνωση μετά από τόσα χρόνια.
Απέναντι σου νιώθω ένα αδύναμο πλάσμα που σε λίγο θα σέρνεται μέσα στα συντρίμμια που άφησε η ζωή μου
Πιθαναλογω ότι ξέχασες πότε βρεθήκαμε...
Σβήνουμε από το παρελθόν τις πληγωμένες μας στιγμές και κρατάμε ότι πιο όμορφο έχουμε βιώσει.
Θα ήταν πολύ πιο όμορφο να κάνεις μια ανασκόπηση σε όλα.
Φοβασαι?
Δεν έχω να σου αποδειξω τίποτε απόψε.
Απλές σκέψεις κάνω.
Αγάπη είναι αυτό που νιώθεις μέσα σου...(κραταιά αγάπην το λεγανε κάποτε) και που είναι ριζωμένη στην καρδιά σου.
Τελικα φώλιασες μέσα μου, αλλά έμεινες
μακριά απο τη ζωή σαν μια ξένη.
Ποτέ δε θα ηθελα να λυπηθείς για μενα κι ας κλαίω πονάω η ουρλιάζω
Μονολογω απο τοτε.... γιατί δεν έρχεσαι ποτέ...Ανεκπληρωτες επιθυμίες
baby, όταν αγαπάς λες καληνύχτα.
Τελικά συσσωρεύτηκε πολύ πάγος στην καρδιά σου. Δεν ξέρω με τι είδους συναισθήματα τρέφεις αυτη την κατάσταση.
Υ.Γ. Τα λουλούδια από τον κήπο μου....στα χαρίζω. .. Ξεχασες ακόμη και εκεινες τις στιγμες με τα κόκκινα τριαντάφυλλα... συμβαίνει...
Δεν σου επιρριπτω ευθυνες.
it was your choice my honey.
Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2024
Μια στενοχώρια...
Γυρίζω πίσω και νοσταλγώ. Έμαθα να ακροβατώ στο παρελθόν.
Δεν μοιράζεσαι πια το δικό μου κόσμο.
Ποτε δεν έμαθες πόσο πολυ αγαπήθηκες.
Εξαφανίσθηκες.
Κάθε βράδυ αγγίζω και μια καινούργια πληγή.
Ακους?
Δεν συγχρονίζω τη σκέψη με την καρδιά μου.
Ένας πόλεμος μέσα μου.
Τρώω την καρδιά μου και η σκέψη αφηνιαζει Όλα πονάνε.
Δεν μπορώ να αρθρώσω κουβέντα.
Τέτοιες νύχτες με πυροβολεί η μοναξιά από παντού και πνίγομαι στη στενοχώρια.
Νοσταλγώ απόψε. Είναι η δεύτερη φορά που το συγκεκριμένο τραγούδι το κάνω ανάρτηση. Ανεκπλήρωτος έρωτας,...
Ξερεις?
Σε λάτρεψα και σε λατρεύω όσο κανείς άλλος.
Θυμάσαι τα πλεγμένα χέρια?
Never hand in hand.
Ακούς?
never hot kisses.
Take care yourself.
Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2024
My thoughts
Βρήκες ποτέ χρόνο να ανοίξεις εκείνο το κλειδωμένο κουτάκι της καρδιάς σου?
Ξέρω ότι φοβάσαι γιατί ήταν ένα κεφαλαιο από την ίδια σου τη ζωή.
Σε πονάει, αλλά δε θα το εκφράσεις ποτέ, γιατί δειχνεις δυνατή, ενώ στην ουσία είσαι ένα αδύναμο πλάσμα.
Σε αγάπησα και σημάδεψα τη ζωη σου με ότι πιο όμορφο μπορούσα να σου χαρίσω για να είσαι ευτυχισμένη.
Ελπιζω να μη σε πνίξει ποτέ η μοναξιά και μετανιώσεις.
Ακούς?
Ατελειωτη μοναξιά μου χάρισες και παρεναισεις να ξεχάσω....
Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2024
Ραγίζει η καρδιά 💓
Το τραγούδι ραγίζει απόψε η καρδιά
μου σπάρταρα τα σπλάχνα.
Βρεχει και τα μάτια θολώνουν...
Με τυλίγει πυκνή αντάρα...
Πεθαίνω κι απόψε για σένα..
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
