Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη 30 Απριλίου 2013

Tαξιδεύεις...




Μεσάνυχτα…
ξυπνώ   έντρομα …
ανοίγω  τα μάτια...
σ΄ έχω ανάγκη…
ψάχνω να σε αγγίξω…
να σε νιώσω πλάι μου…
συνειδητοποιώ πως λείπεις…
ποτέ τις νύχτες δε γίναμε ένα…
μου ρχεται στο μυαλό εκείνο το βράδυ,
που μου έδειχνες τια αποχρώσεις του ροζ…
εσύ χωρίς εμένα… εγώ χωρίς εσένα…
θέλω να ρθω να σε βρω…
ξέρω ταξιδεύεις…
ήδη είσαι στα μισά της διαδρομής…
θα φτάσεις και θα βρεις την ηρεμία και τη γαλήνη…
τα συναισθήματά σου θα σου αλλάξουν διάθεση…
το μόνο που χρειάζεσαι ένα χαμόγελο…
είμαι εδώ για εσένα… πάντα είμαι έτοιμος…
μη με ψάχνεις… μπροστά σου είμαι…
                                                      μια καινούργια μέρα ξημερώνει...

Δευτέρα 29 Απριλίου 2013

Nα προσέχεις...



Δεν περισσεύουν λόγια στον ανηφορικό  δρόμο…
αγκομαχάς…
τα συναισθήματα δεν εκφράζονται
με λόγια …
μένουν μέσα
και  θέλουν να εκδηλωθούν με πράξεις…
η απόσταση μας χωρίζει…
τα χέρια μας δεν φτάνουν...
βυθίζεσαι σε σκέψεις
πονάς…
θέλεις να δώσεις ό,τι έχεις μέσα σου
να κάνεις τον άλλο να είναι ευτυχισμένος…
να προσέχεις γλυκιά μου…

Πέμπτη 25 Απριλίου 2013

Το σπουργιτάκι...




Απόψε ανέσυρα από ένα φάκελο  προχθεσινές μου σκέψεις…
…………………………………..
ένα τσιγάρο θα κάνω ακόμα να μείνω  λίγο μαζί σου
οι νύχτες μόνες…
μια σκέψη της καρδιάς φτάνει…
είναι όμορφο    να ξενυχτώ για σένα....
ένα ταξίδι είσαι κάθε νύχτα…
υπέροχο  να ξενυχτούμε  αγκαλιά, όπως  εκείνες τις νύχτες...
να μην ξεχάσω…
μου χρωστάς μια νύχτα ακόμα ...
εσύ,  μη ξεχνάς ότι η προηγούμενη ήταν δική σου…
ξέρεις;
όταν δίνεις χαίρεσαι…
ποτέ δε χάνεις…
νιώθεις την ευτυχία μέσα σου…
                                                            τα όνειρά σου έχουν δύναμη …
                                                           …………………………………..
Μεσολάβησαν πολλά γεγονότα πέρα από ΄μας,
που φθείρουν τις ψυχές…
είδα τα μάτια σου δακρυσμένα…
δώσε τέλος στη σιωπή που σε πληγώνει…
μην αφήνεις πράξεις και γεγονότα,
που σου καταστρέφουν τις μέρες σου…
κάποιες φορές μένουμε παγιδευμένοι με τον εαυτό μας…
με τις καταστάσεις που επικρατούν γύρω μας…
μια επιλογή υπάρχει μόνο…
ανατροπή κόντρα στον άνεμο....
κι αυτό γίνεται μόνο με προσωπική προσπάθεια…
ανακτάς τις δυνάμεις σου,
παλεύεις να στηριχθείς στα πόδια σου και προχωράς…
προχωράς μπροστά  και συναντάς το παρόν…
μη γυρίζεις πίσω…
φύγε μακριά…
όταν απομακρυνθείς πολύ
μόνο τότε γύρισε το βλέμμα σου …
τότε θα δεις πόσο μακριά έφυγες…
κάνε αυτό που νιώθεις
και τότε θα  βιώνεις την ευτυχία μέσα σου...
μη φοβάσαι…
αύριο θα είναι πολύ αργά…
ήθελα απόψε να   επαναφέρω στη μνήμη σου
εκείνη τη φωτογραφία με το σπουργιτάκι…
                                                                         θυμάσαι;
δεν είχε τη δύναμη να πετάξει…
φοβόταν…
το έκανε…
τώρα το βλέπεις κάθε μέρα πόσο χαρούμενο είναι όταν πετάει…
οποιαδήποτε άλλη επιλογή  είναι συμβιβασμός με τη θλίψη...
ξέρεις;
ήθελα να είμαι δίπλα σου απόψε…
να σου κρατώ το χέρι…
να είμαστε κάπου, που δε θα μπορεί κανείς να σε βρει…
καληνύχτα αγαπημένη μου
σφίξε με όσο πιο δυνατά μπορείς…
είμαι δίπλα σου…
σ΄ αγαπώ πολύ…


Δευτέρα 22 Απριλίου 2013


Bράδυ Σαββάτου...





Ξέχασα τη λέξη στο ροζ φόντο…
δυο ποτήρια κόκκινο κρασί έλειπαν…
θα σ΄ αγαπώ…
όσο κανείς  δε σ΄ αγαπάει …
την πιο όμορφη  στιγμή μας  ζήσαμε …  
παραμυθένια…
γέμισαν τα όνειρά μας χρώματα…
προσδοκίες …
ίσως…
άκου τους χτύπους…
τις φωνές…
κοίτα...
ένα τριαντάφυλλο για τη φιέστα…
η άνοιξη μέσα μας ευωδιάζει…
αφήνεσαι…
σε κρατώ σφιχτά…
φλόγες τα φιλιά σου…
ξέπλεκα μαλλιά…
δεμένα χέρια…
φιόγκο η ροζ κορδέλα..
μια ανάσα  σου…
σε κοιτάζω στα μάτια σου…
η λάμψη  σου…
σε χαϊδεύω απαλά…
μπλέκεσαι
χάνομαι…
μου χαράζεις το κορμί…
υπάρχεις μέσα μου…
στάλα… στάλα…
μεθώ..,
σε νιώθω…
χαμογελάς…
χαίρομαι ευτυχισμένα…
μη μ΄ αφήνεις μόνο…
κλείνω τα μάτια μου για να ΄ρθω κοντά σου πάλι απόψε…
δε σε βλέπει κανείς…
έλα…
θα σε  κρύψω  στην αγκαλιά μου…
εσύ η ζωή μου…

Σάββατο 20 Απριλίου 2013

Όταν αγαπάς είναι αλλιώς…



Εσένα σκέφτομαι …
μου λείπεις…
σε χρειάζομαι…
φοβάμαι…  
σου ψιθυρίζω σ΄ αγαπώ
όπου κι αν βρίσκεσαι σε ακολουθώ…
σε θέλω δίπλα μου…
αν είσαι δίπλα μου όλα τα μπορώ…
γυρίζω στο χθες…
θυμάμαι εκείνες τις μοναδικές στιγμές μας,
που δε χωράνε σε λέξεις…
χθες όλα  ταίριαζαν μ΄αυτό που πασχίζαμε τόσες μέρες πριν…
θυμάμαι τα χαμογελά σου και  σιγουρεύομαι…
αντλείς δύναμη και  μετράς πάλι από την αρχή…
η αγκαλιά μας    είπε πολύ  περισσότερα
από όσα απόψε προσπαθώ να σου πω…  
ξέρεις;
είναι κάποιες στιγμές,  
που έχεις την ανάγκη να νιώσεις
τις ίδιες στιγμές ξανά και ξανά…
είναι φτιαγμένες μόνο για μένα και για σένα…
καίγεσαι από τη ζεστασιά της αγάπης…
μουδιάζει το κορμί σου…
λιώνεις…
λιγάκι ακόμη…
χθες…
μου ζωγράφισες το σ΄ αγαπώ στα χείλη μου…
το μόνο που θέλω είναι  
να αλλάξεις   κραγιόν για να είναι πιο έντονο…
μη με λες παραπονιάρη γι΄ αυτό…
αυτό που πασχίζω για σένα είναι το χαμόγελο,  
το όνειρο και η  ευτυχία…
νοιάζομαι …
ό,τι νιώθω... ό,τι αισθάνομαι... ό,τι πιστεύω....
ό,τι είμαι τώρα… εσύ μου το  καθορίζεις ...
μπορείς να  μου πεις απόψε,  
πως μπορεί να είναι η ζωή χωρίς αγάπη;
μη ψαχνεις απαντήσεις…
κοίτα μέσα σου…
νιώθεις την καρδιά σου να φτερουγίζει
αυτό είναι η ζωή…ο χτύπος της καρδιάς σου…
μετά απ΄όλα αυτά…τι άλλο να σου ζητήσω;
α…μην το ξεχάσεις…
αυτό που ζητώ είσαι εσύ…
αύριο το βράδυ θα είμαστε μαζί…
εγώ έχω εσένα και εσύ εμένα…
ακούς;
γύρνα…
πιο σφιχτά…
καληνύχτα…
ταξίδεψε απόψε σε τόπους, που δε γνώρισες ποτέ…
να με πάρεις και μένα μαζί σου…

Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Κόκκινα όνειρα...





Το τασάκι δίπλα μου γεμάτο…
αρχίζω να μονολογώ…
εσύ   συλλογιέσαι…
είναι η ώρα των αποφάσεων…
ένα βράδυ μου ΄πες ότι ήταν μια σύμπτωση και γίναμε ένα…
αναρωτιέμαι…
λες να ήταν οι συμπτώσεις
ή οι καταστάσεις   που μας έφεραν μαζί;
λες να ήταν  η Μοίρα,
 που κλώθει τη ζωή
και  όρισε εσύ κι εγώ να είμαστε μαζί;
να ξέρεις πως δε συνέβησαν  τυχαία  τα γεγονότα στη ζωή μας…
γνωριστήκαμε μ΄ ένα  συγκεκριμένο τρόπο…
στο ίδιο περιβάλλον,  διηγηθήκαμε τις ιστορίες μας
κι αυτό  από τότε όρισε και τη σχέση μας…
τώρα ξέρουμε καλά…
τίποτε πια δεν είναι κρυφό…
με ρωτάς τι θα συμβεί αν…
σε ταράζει και φοβάσαι για  όλα…
κρύβεσαι να μη με κοιτάς…
βλέπω τα μάτια σου υγρά….
κλαις μέρα και νύχτα…
θολώνω…
κοίτα μέσα σου…
δική σου  δεν ήταν αυτή η ανάγκη;   
δικό σου δεν είναι  αυτό το ταξίδι;
γιατί λοιπόν  να μην σου ανήκει και  ο προορισμός;
θυμάσαι τι έλεγες;
θα ‘θελα να ήμασταν   αλλού
όχι εδώ…
αλλού…
λόγια κραυγής και πόνου…
μη με κοιτάς απόψε…
ασφυκτιώ για μια ανάσα σου…
τι θα συμβεί;
από μένα περιμένεις απόκριση;
μπορείς ποτέ να ονειρευτείς το χαμό σου;
μπορείς να  σκέφτεσαι ότι δε  θα υπάρχεις;
ο χρόνος του χθες κυλάει μέσα μου
θυμάμαι μόνο όσα έχω από σένα…
η ζωή μου ένα δικό σου φιλί…
τις ατέλειωτες νύχτες σου φωνάζω:
πάρε με μαζί σου…
χαθήκαμε…
μη ξεχάσεις ότι…
την   πανσέληνο δεν την παζαρεύω
μαζί θα τη δούμε…
κλείσε τα μάτια και ονειρέψου…
φτιάξε κόκκινα όνειρα και ζήσε…