Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012

Εκείνη η νύχτα...



Τι να σου πω και τι να μου πεις απόψε;
δε χωράει η αγάπη μέσα μου…
κάθε μέρα που περνάει σε θέλω περισσότερο…
μετράω τις ώρες μέχρι να ξημερώσει
η αυριανή μέρα  για να σε ξαναδώ…
ό,τι κι αν σου  πω,
ό,τι κι αν κάνω είναι ελάχιστο μπροστά σε αυτά,
που νιώθω για τη χθεσινή βραδιά…
ξεχειλίζουν τα συναισθήματα…
η καρδιά καίγεται από την αγάπη…
την περίμενα πολύ καιρό αυτή τη στιγμή…
δεν ήξερα τι να κάνω και πώς να φερθώ…
τη ζήσαμε όμως…
ονειρευτήκαμε…
ψιθυρίσαμε τα όνειρά μας σε εκείνα τα τραγούδια…
έγινες ποτάμι που κυλούσε μέσα μου…
οι ψυχές μας μαλάκωσαν …
σου κρατούσα το χέρι…
γυρίσαμε εκεί,  που μας ξυπνούν εκείνες οι  αναμνήσεις…
γυρίσαμε πίσω σε εκείνη τη νύχτα…
ήθελες να χορέψουμε αγκαλιά κάτω από τα τρεμάμενα  φώτα…
τα λόγια μας τόσο φτωχά και λίγα να ερμηνεύσουμε
τα γεγονότα…
ήταν τότε, που η μυρωδιά σου κολλούσε πάνω μου…
ήταν τότε, που τα ματάκια σου έλεγαν πολλά,
αλλά  εσύ σιωπούσες…
ήταν τότε,  που μας τρόμαζε η κάθε μας κίνηση…
αναλογίσου μόνο πόσο μαγικό φαντάζει σήμερα,
ύστερα απ΄ όλα όσα μας έχουν συμβεί,  
γι΄ αυτό εκείνη η νύχτα θα μας  μείνει αξέχαστη…