Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

Τα άλμπατρος


Δανείζομαι απόψε τους στίχους του τραγουδιού για να σου πω:
 Έλα πάρε με
εκεί που το κορμί λυγάει
εκεί που το κορμί γελάει
Ήταν και εκείνο το πρωινό παραμύθι…
το παραμύθι που με έκανε να ονειρεύομαι για σένα…
όνειρα    που  σε κάνουν  να ανοίγεις  τα φτερά για το μεγάλο ταξίδι…
ένα ταξίδι πάνω από τον ωκεανό μέρα και νύχτα…   
ένα ταξίδι  να  μας γεμίσει με χαρές και ευτυχία...
τέτοια ταξίδια καρδούλα μου     αφήνουν   και τις πιο γλυκές αναμνήσεις…
ευχήθηκα  …  
κάλεσα τα άλμπατρος  να  μας   σώσουν και να κάνουμε ένα βήμα πιο πέρα…
εκεί ψηλά στο αληθινό...  
δε μας ταιριάζει να γίνουμε ναυαγοί στο νησί της λησμονιάς... 
πετάξαμε ακολουθώντας  τα άλμπατρος…  
εκείνα τα  περήφανα  πουλιά,  
που είναι οι μεγαλύτεροι ταξιδευτές του κόσμου.  
σου κρατούσα το χεράκι…
σου ειπα:
μη  φοβάσαι  τους ανέμους, γιατί είναι  και εκείνος ο  ήλιος,
που θα μας    φωτίζει …
είναι εκείνη η φλόγα από το άσβεστο κεράκι,
που πάντα θα υπάρχει…
αντί για μπισκότο θα σου κρατούσα μια σοκολάτα...
σε κοίταξα…
προσπαθούσα να μπω στη σκέψη σου…
ξέρω…
ζωγράφιζες με το χαμόγελό σου   στον αέρα…
η σιωπή μας είχε χρώμα…
ξέρω…
ήταν και εκείνα τα λόγια της αγάπης…  
μια κρυμμένη φωτιά…  
αγαπημένη μου,
αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο,
καθώς σημασία έχει πως αισθάνεσαι για όλα τα πράγματα,
που συμβαίνουν  αυτή τη στιγμή…  
μπορείς κοριτσάκι μου να νιώσεις την αιωνιότητα της στιγμής;
η στιγμή είναι μια χαρά, που μπορεί να μη τη βρούμε μετά...
αν χαίρεσαι,    ακολουθείς το  δρόμο της   καρδιάς και της σκέψης σου,
της ψυχής και  των αισθήσεων…
άσε λοιπόν τα πράγματα να κυλήσουν στη στιγμούλα,
που συμβαίνουν και μη τα αφήνεις να τα παρασύρει το ποτάμι…
πολύ γλύκα ήσουν…
κουκλάκι αληθινό…
μαζί με τα φιλάκια λύσαμε και το σταυρόλεξο…
βλέπεις;
εσύ ξέρεις τις απάντήσεις…
όταν σου κρατώ τα χεράκια σου, δε γράφω πάνω στα μαύρο κουτάκια…
ξέρεις ότι δε μου αρέσει το μαύρο φόντο…
εκεί δε ξεχωρίζεις τίποτε…
η λάμψη είναι στα δικά σου ματάκια…
έλα πάρε με…
να ΄ρθώ εγώ;
Σ΄ αγαπώ πολύ…