Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

Εδώ...




Εδώ…
έρχομαι  και ξεσπάω…
άκουγα το στίχο:
βάλε με ρούχο μέσα στο κρύο
κι όταν τρομάζεις να σου λέω είμαστε δύο.
κάνει κρύο...
εδώ, όμως σε νιώθω δίπλα μου…
ομορφαίνει η ψυχή μου,    ο κόσμος μου...
δε θέλω να φύγω…
εγώ είμαι εδώ για σένα…   
σου είπα: μπορεί να πονάς αλλά ζεις,   
δακρύζεις,  αλλά νιώθεις…
πάνω απ΄ όλα λαχταράς να δώσεις αγάπη...
σε νοιάζομαι…
στο υπόσχομαι...  
η ζωή ξέρει…  
μαζί περπατήσαμε μέχρι εδώ…
μη στεναχωριέσαι…  
μη σωπαίνεις και δακρύζεις…
να φοβάσαι μόνο τις χαμένες στιγμές,  που δε μπορεις να  τις μοιράζεσαι…  
δε γλυτώνει η καρδιά  μας από τα  διψασμένα χείλη…  
έρχεται η άνοιξη…
χρωμάτισε όλες τις αποχρώσεις του γκρι, ροζ…
φόρεσε τα καλά σου…
μείνε και μέτρα τα αστέρια
μη σταματάς τις νύχτες να ονειρεύεσαι…
με την καρδιά σου βλέπεις καλύτερα...
η ψυχή σου έχει πάντα την ίδια επιθυμία…
δε μπορούμε να περπατήσουμε μόνοι… 
δώσε μου το χεράκι σου...
τέτοιες στιγμές     θέλεις να κάνεις μια ευχή…
μια ευχή  και να βγει αληθινή…
ξέρεις;
θέλω  να γύρω δίπλα σου…
να αφουγκραστώ τις ανάσες σου…
να μουδιάσει το κορμί μου από το σπαρτάρισμα…
έτσι…για τα πολύ απλά …
σε περιμένω…αύριο..
μη μου πεις ίσως…