Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013

Ξεχνάς...



Ήθελα ένα πρωί   να με πάρεις   τηλέφωνο
και να μου πεις:     
σήμερα δε θα πάμε στη δουλειά…
σήμερα θα μείνουμε αγκαλιά όλη μέρα…
είναι αυτές οι  σκέψεις, που  σου καρφώνονται στο μυαλό
και  σε οδηγούν  εκεί…
περιμένεις μετά όλες αυτές οι σκέψεις να γίνουν   πράξη…
δε μου λες τι θέλεις…
διαβάζω όμως…
μπορείς να  κλείσεις τα ματάκια σου κάποια στιγμή;
θ΄ ακούσεις από μέσα σου όλη την αλήθεια
και η αλήθεια κρύβει όλη την ομορφιά…
έτσι η μέρα σου θα είχε μόνο μαγικές στιγμές…
δεν το κάνεις….
ξεχνάς έτσι την ευτυχία…
την παραμερίζεις….
σε τρώνε ματαιόδοξες έννοιες…
μπορείς να μου δανείσεις λίγο από το χρόνο σου;
δεν είμαι φωτοβολίδα…
αγκυροβολημένος είμαι και περιμένω…
ήθελα να γυρίσεις πίσω το μεσημέρι και να με πάρεις…
δε μ΄ άκουσες…
δεν   είδες τη θλίψη στα μάτια μου...
πόσο θα ΄θελα να είμαστε μαζί απόψε…
μέχρι στις 6.30 το πρωί…
συγνώμη,  που σου γκρινιάζω,
αλλά σ΄ αγαπώ πολύ…