Μου ΄ρθε στο μυαλό εκείνη η καλοκαιρινή πανσέληνος…
εκείνη η πανσέληνος, που τα φώτιζε όλα…
ονειρευόμουν…
είχα διαλέξει και το μέρος να μείνουμε κάτω από το φεγγάρι…
ένα μέρος, χωρίς πρέπει…
ένα δικό μας μέρος…
ονειρευόμουν…
να αδειάσουμε τις ψυχές μας…
να αποκαλύψουμε τα μέσα
μας…
μια βραδιά για την αγάπη μας…
ένα ταξίδι για την ίδια μας τη ζωή;
περίμενα…
μια ευκαιρία να είμαστε μαζί εσύ κι εγώ...
γιατί δεν έρχεσαι ποτέ;
ξέρεις;
μόνο με την ευτυχία νιώθεις
την ύπαρξή σου…
και η ευτυχία δε γίνεται με το μισό…
θέλει και το άλλο της μισό…
ξέρεις πότε έχει πανσέληνο;