Ήταν εκείνες οι στιγμές,
που ήθελα να σταματήσω το χρόνο…
να ζήσω λίγο για μένα…
να ζήσω με τη ζωγραφιά σου …
εσένα έχω…
περιπλανώμενη η σκέψη μου …
μια φλόγα η ψυχή μου…
η φωνή μου μετέωρη…
στάθηκα
σιωπηλός να σε παρατηρώ
μέσα στο πλήθος του κόσμου,
δίχως να
μπορώ να κάνω κάτι…
άκουσες όμως
τη σιωπή μου…
είδα στα μάτια σου τη λάμψη της ευτυχίας…
κι αυτή τη λάμψη την έχω δει
μια και μοναδική φορά…σε σένα…
ήταν η χθεσινή βραδιά,
που ζωγράφισες την πιο όμορφη εικόνα...
ξέρω...
το δικό μου σκηνικό μετατέθηκε χρονικά...
σ΄αγαπώ πολύ γλυκιά μου...