Τέτοια εποχή πέρυσι σε προσκαλούσα
μ΄ ένα μήνυμα για έναν καφέ στη λίμνη….
σήμερα βρέθηκα πάλι εκεί μόνος…
το κρύο πάγωνε τα χέρια …
πάντα οι μοναχικές
στιγμές σου φαίνονται ατελειωτες…
στη σκέψη μου τα πλεγμένα χέρια μας…
μέρες Χριστουγέννων και σου σφίγγεται η καρδιά σου…
θα ΄ρθεις ;
που να χωρέσει η αγάπη μου για σένα εδώ που είμαι;
μπορείς να μηδενίσεις τ η χιλιομετρική απόσταση;
περιμένω με ένα τηλέφωνο στο χέρι να μου πεις ναι …
έλα πάρε με…