Σαββατόβραδο, πάλι θα χαθώ στα λόγια…
δε θέλω να βάλω τα χέρια μου στα
φυλλοκάρδια μου…
θα κάνω σκέψεις με την καρδιά μου
για να περάσει κι αυτή η βραδιά…
αναρωτιέμαι…
γιατί είμαστε μόνοι;
θα μείνω εδώ …
δε θα κοιμηθώ…
δε θέλω να κοιμηθώ μη τυχόν και δε
σε ονειρευτώ…
ακούς;
θα σε περιμένω να ανταλλάξουμε μια
καληνύχτα…
μη στενοχωριέσαι για μένα…
μέχρι τότε η μελωδία των τραγουδιών
θα πλέκει τις πιο όμορφες σκέψεις
για σένα…
τις σκέψεις μου θα τις στολίζω με
κόκκινα τριαντάφυλλα …
σου χρωστάω πολλά…
δυο χειμώνες μαζί…
μεγαλώσαμε μαζί δεκαέξι μήνες…
ξέρω…
εσύ εκεί λυπημένη…
η αγάπη σου απόψε δε θα ταξιδέψει…
θα μείνεις εκεί καθηλωμένη…
ξέρω πόσο σε στενοχωρεί αυτό…
έχασες…
έχασες την ευκαιρία να κουρνιάσεις μέσα μου
και να νιώσεις ζεστασιά…
έχασες να δεις τον έρωτα στα μάτια
και να γαληνέψεις…
έχασες να γυρίσεις την πλάτη σου
και να σε χαϊδέψω…
απόψε...
δε θα με κάνεις όπως θες…
δε θα με πιάσεις αγκαζέ…
δε θα μου δείξεις πώς να σ΄ αγαπώ
απόψε, χάσαμε κι οι δυο τις στιγμές των ονείρων μας…