Κλείνω
τα μάτια μου να φυλάξω
καλά μέσα μου τις δικές μας στιγμές…
κι ήταν στιγμές ονείρου…
ήταν στιγμές, που ομόρφυναν τη
μοναξιά μας
κι ήταν Παρασκευή βράδυ…
είχα να σε δω από τότε….
μου τη χρωστούσες αυτή τη βραδιά…
κάθε φορά, που σε
αντικρίζω είναι για πρώτη φορά…
δραπετεύσαμε για λίγο καφέ και τσιγάρο…
σου υποσχέθηκα ένα παραμύθι…
ένα παραμύθι,
που μιλάει για δυο ερωτευμένους
που αρνούνται
να πληγώσουν ποτέ ο ένας τον άλλο…
αγκαλιά μου ΄ταξες…
η νύχτα μας
μάγεψε
εμείς οι δυο είμαστε ίδιοι…
εμείς είμαστε προορισμένοι να ζούμε μαζί…
πάντα μαζί σ΄ ένα ταξίδι χωρίς τέλος…
ακολουθήσαμε τη ίδια διαδρομή…
στο καταφύγιο έγινε ερωτική άσκηση…
ένα χαμόγελο σαν χάδι…
γαντζώθηκες πάνω μου…
μου τα άνοιξες…,
τα χεράκια σου …,
με έσφιξες…,
με αγκάλιασες…,
έγινε ολόκληρο το σώμα σου αγκαλιά…
μια ανάσα…
μου ΄πες πόσο μ' αγαπάς
και πως θα με αγαπάς για πάντα…
μια στιγμή…
ανατριχίλα…,
ένα δάκρυ…,
μια τρυφερότητα…,
μια σιωπή…,
μια σιωπή ντυμένη με ανείπωτες λέξεις…
ρουφούσα όλη την ομορφιά…
δεν ήθελα να σηκώσω το βλέμμα μου
από πάνω σου…
δεν ήξερα αν ήταν όνειρο…
τα κορμιά έγιναν ένα…
σου δάγκωνα το αυτάκι και σου ψιθύριζα
μικρές λεξούλες…
σε σκέπασα με φιλιά και χάδια…
ιδρώσαμε από τις ζεστές τρυφερές
κουβέντες κάτω από το σεντόνι…
ήθελες να χορτάσουμε εικόνες…
ήθελες να χορτάσουμε σιωπές...
ήθελες να κοιμηθούμε για να μη
φοβάσαι…
αχ τι όμορφα ήταν εκεί…
είχαμε ο ένας τον άλλο…
ήθελα να γίνω η φεγγαρόστρατα
για να μη χάσεις ποτέ το δρόμο σου
-σ΄αγαπώ…
- κι εγώ σ αγαπάω…
α!
μη ξεχάσεις ποτέ ότι όλα τα όνειρά σου είναι ο δικός σου κόσμος…
ένας κόσμος, που κανείς δε θα σου
πει τι είναι σωστό και τι λάθος…
είναι ο δικός σου κόσμος…
είναι καιρός να ζεις για σένα…
το εισιτήριο το εκδίδεις μόνη σου,
είναι χωρίς αντίτιμο…
σου ετοίμασα γλυκό για το πρωί
δεν ξέχασα να σου βάλω και τη βανίλια που μου είπες…
τα σοκολατένια φιλάκια τα αφήσαμε
στο ράφι…
η καρδιά μου στα χεράκια σου…
καληνύχτα γλυκιά μου…