Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Η τσάρκα μας...




Μου λείπεις…
θα μου λείπει η αγκαλιά σου απόψε…
μπήκες στο βαρκάκι μου χθες να πάμε τσάρκα…
αράξαμε σε εκείνο το λιμανάκι…
ένα χαμόγελο είμαι σήμερα, αναπολώντας το χθες...
περπατώ στα κύματα  τραγουδώ για σένα… 
είμαι ευτυχισμένος, που χαμογελούσες...
ήσουν δική μου…  
είναι οι νύχτες που σε κάνουν να φεύγεις…
να σε ταξιδεύουν σε μέρη αλλαργινά…
εσύ μου το είπες…
αναρωτιέμαι, αν ήταν όνειρο μέσα σ΄αυτή τη δύσκολη μέρα...
κι αυτό το όνειρο θεριεύει μέσα  σου και χάνεσαι …
στην αποψινή μοναξιά μου μετρώ  ένα ένα τα δευτερόλεπτα…
κοιτάζω τα αποτυπώματα…
τις δικές σου σφραγίδες από εκείνες τις πολύ όμορφες στιγμές μας…
μελανιασμένα χείλη…
ένα δοντάκι  κάτω από τα χείλη…
εφτά κατακκόκινα χειλάκια κοντά στο στήθος…
28800 τα δευτερόλεπτα μαζί…
28800 δικές μας στιγμούλες…
28800 στιγμούλες αφουγκράζοντας  την ανάσα σου…
η ζωή στα χέρια μας…
ξέρουμε τι μας έλειπε…
έλειπε το μεθύσι της καρδιάς
και η καρδιά μπορεί να  μεθύσει μόνο με δυο ποτά...
και εκεί νοιώθεις ότι μεγάλωσαν τα όριά μας…
ήσουν δική μου...
άναψες τη φωτιά…
ξεπήδησαν κόκκινες φλόγες…
με πήρες δίπλα σου…
ήταν νύχτα αγάπης…
μοιρασθήκαμε την ευτυχία ...
έτσι απλά να σβήσουμε την φωτιά…
πλέξαμε τα χέρια μας να ζεσταθούμε…
χάιδεψα τα ονειρά μου πάνω στο κορμί σου…
 η ανάσα μου έχασε   το ρυθμό της...
σπαρταρούσα…
έλιωσα πάνω σου εκεί που είμαστε ένα.
νιώσε με ...
είμαι εγώ...
πονάς είπες... 
 σε νιώθω...
 βαλε το χεράκι σου στην δική μου καρδιά για να νιώσεις…
να αισθανθείς πόσο 
 σ΄αγαπώ καρδούλα μου…
δε θέλαμε κι οι δυο να  τελειώσουν ποτέ αυτές  οι στιγμές…
ποτέ δε γύρισες το ρολόι αντίστροφα…
ξεχνάς το ρολόι χάνεις κάλτσεςκαι σκουλαρίκια…
είσαι η ζωή μου καρδούλα μου...
είσαι μοναδική...
έλα...
μια αγκαλίτσα...
κοιμήσου...
καληνύχτα...
μη ξεχάσεις ότι μου έταξες καφέ...
περιμένω...