Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012

Γι΄αυτό σ΄αγαπώ...


ανακάτεψα πολλά χρώματα σήμερα...
σκάλωσα όλη  μέρα σε εκείνες τις στιγμές...
τις στιγμές που ζήσαμε μαζί...
έχουν αξία μόνο όταν σκέφτομαι ότι τις ζήσαμε μαζί...
γι αυτό ήμουν αλλού σήμερα...
ακολουθούσα τη ροή του ποταμού...
που με οδηγούσε σε σένα...
νόμιζα ότι άκουγα τη φωνή σου...
γύρισα  πάλι εδώ...
ήθελα να κοντύνω την απόσταση που μας χωρίζει...
βρήκα το κουλούρι...
έτσι είναι και η ζωή μας ...
ένας κύκλος...
βρισκόμαστε και οι δυο χέρι χέρι στη δίνη αυτού του κύκλου...

Ε, και με σκορπάς και με μαζεύεις
στων ψαράδων τα δίχτυα τις βραδιές
και στης φυσαρμόνικας τις νότες,
τις πιο σκληρές, τις πιο τρυφερές
κι οι χαρές μου όλες βγαίνουν στα πεζοδρόμια γυμνές
γι' αυτό σ' αγαπώ...
 ....
πρέπει να πάρω το δόμο της επιστροφής...
σε κάποιο τέτοιο δρόμο αναζητώ και τις στιγμές ευτυχίας μαζί σου...
σ΄ένα δρόμο  που σε οδηγεί λίγο πιο πέρα από τα κόκκινα όνειρα.... 
καληνύχτα παπάκι μου...
να φτάνω τις νυχτες σε σένα θέλω παπί μου...

Ο ΑΝΕΜΟΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ

Ο άνεμος είναι άλογο
άκου το πώς τρέχει
στη θάλασσα, στον ουρανό.
-----
Θέλει να με πάρει, άκου
πώς περιτρέχει όλη τη γη
για να με πάρει μακριά.
-----
Κρύψε με στην αγκαλιά σου
γι' αυτή τη νύχτα μόνο,
που η βροχή θρυμματίζει
πάνω στη θάλασσα και στη στεριά
τα αμέτρητα στόματά της.
-----
Άκου πώς ο άνεμος
με καλεί καλπάζοντας
για να με πάρει μακριά.
-----
Με το μέτωπό σου στο μέτωπό μου,
με τα χείλη σου στα χείλη μου,
δεμένα τα κορμιά μας
στον έρωτα που μας καίει,
άσε τον άνεμο να φύγει
χωρίς να με πάρει μαζί του.
-----
Άσε τον άνεμο να φύγει
αφροστεφανωμένος,
να με καλεί και να με ψάχνει
καλπάζοντας μες στο σκοτάδι,
κι εγώ, βυθισμένος
στα μεγάλα σου μάτια,
γι' αυτή τη νύχτα μόνο
να ξαποσταίνω αγάπη μου.
----------

Πάμπλο Νερούντα
Χιλιανός ποιητής (βραβείο Νόμπελ 1971).