Θα είσαι πάντα το λευκό χρώμα απ' τις σκέψεις μου...
..ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια...(Πυξ Λαξ)
πέρασε η δύσκολη μέρα…
ούτε ένα μήνυμα, δεν κατάφερα να σου στείλω…
ούτε ένα σ΄ αγαπώ να σου πω…
σου τα ψιθυρίζω τώρα όλα μαζί κουκλάκι μου…
θα σου φωνάζω απόψε δυνατά, έτσι να ηχήσει ο αντίλαλος γύρω σου…
μ΄ ακούς;
θέλω ακόμα μια βόλτα μέχρι το πρωί …
σε μια θάλασσα…
να σου μαζέψω κογχυλάκια…
βραχιολάκι θα σου τα φτιάξω για το χεράκι σου…
όλα ματάκια μου, έρχονται αν και όταν το θέλουμε...,
επειδή εσύ κι εγώ το θέλουμε τη βόλτα θα την κάνουμε…
αν δεν σκέφτεσαι ματάκια μου,
αν δεν ονειρεύεσαι αυτά,
που σου χαρίζουν ζωή δεν υπάρχεις…
είναι ζωή κενή…
χάνεσαι στην καθημερινότητα και πνίγεσαι…
η ζωή μας τρέχει και δεν περιμένει…
στο μετά… στο αύριο… στο μέλλον ...
η αγάπη δίνει το φιλί της ζωής…
μ΄αυτή ξυπνάς,
μ΄αυτή περνάς τη μέρα σου,
μ΄αυτή κοιμάσαι…
αυτή έρχεται και σε συντροφεύει στα όνειρά σου…
κι εσύ είσαι η αγάπη μου…
για σένα νιώθω μέσα μου ένα ορμητικό ποτάμι ,
μια λάβα που αναζητεί στην αγκαλιά σου τη λύτρωση…
και ξέρεις …
δεν υπάρχει πιο όμορφη αγκαλιά από τη δική σου.
δεν υπάρχει πιο όμορφο φιλί από το δικό σου.
δεν υπάρχει πιο όμορφο χάδι από το χάδι ψυχής…
τα σημάδια σου στο στήθος μου...
κλεισε με στην αγκαλιά σου να ακούσεις την καρδιά μου…
σε λατρεύω αγαπούλα μου…
εδώ που με άφησες είμαι…