Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 18 Μαΐου 2012

Η βαρκούλα...


 
 
 

Μπορούσα εκείνη τη βαρκούλα με τα λουλούδια
να την αράξω στο μπαλκόνι σου;
να τη δέσω με σχοινιά…
σχοινιά, που θα    φτάνουν μέχρι τον ουρανό…
εσύ,  ήθελα να απλώνεις τα χέρια σου να αγγίζεις το φεγγάρι…
βρέχει πάλι…
σήμερα σ΄ αγαπάω περισσότερο…
δεν άνοιξα την ομπρέλα…
ήθελα να βραχώ μέχρι το κόκαλο…
άφησες πίσω σου και εκείνο το τριαντάφυλλο…
πολύ παράξενο βράδυ…
γύρνα  το βλέμμα σου  ψηλά…
κοίτα πάνω από τα σύννεφα…
εκεί  χαμόγελα και αμέτρητα αστέρια…
τρέχει η σκέψη μου ασταμάτητα…
μια βόλτα στη θάλασσα…
δυο ποτήρια κρασί…
μια βαρκούλα με πανιά...
στιγμές,  που  σου δίνουν  λόγο για να ζεις,   
λόγο για να υπάρχεις…
αγωνιώ γι αυτές τις στιγμές…
ξέρεις;
τότε κοριτσάκι μου  νιώθεις να αγγίζεις την ευτυχία…
τότε δεν καταλαβαίνεις, πως περνάει ο χρόνος.
τότε ο χρόνος κυλάει πιο γρήγορα…  
θέλεις να σταματήσεις το χρόνο…
να μείνεις εκεί…
σε εκείνο το σημείο…
να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς…
το μόνο που σκέφτεσαι είναι κάτι τέτοιες στιγμές…
περιμένω…