Καρδούλα μου, η ζωή μάς ανήκει..
στο ταξίδι της ζωής μας πλάθουμε όνειρα,
ο καθένας με το δικό του μοναδικό
και ανεπανάληπτο τρόπο …
και ανεπανάληπτο τρόπο …
παλεύουμε να γίνουμε αυτό,
που ελπίζουμε κι ονειρευόμαστε...
που ελπίζουμε κι ονειρευόμαστε...
η αγωνία μας όμως,
κατατρώει τα μέσα μας για το τώρα, το μετά…
κατατρώει τα μέσα μας για το τώρα, το μετά…
όταν σκιάζει κάτι τα κομμάτια
της ζωής μας όλο γιατί είμαστε…
της ζωής μας όλο γιατί είμαστε…
το γιατί, επιδέχεται πολλές
και διαφορετικές ερμηνείες…
και διαφορετικές ερμηνείες…
έτσι είναι η ζωή μας …
φτάνει να μη μοιρολατρούμε στο γιατί…
φτάνει να μη μένουμε εγκλωβισμένοι
σε ό,τι μας πληγώνει…
σε ό,τι μας πληγώνει…
η ζωή μας δεν έχει γιατί...
κάνουμε βήματα μπροστά…
προσπαθούμε να βρούμε μια έξοδο κινδύνου….
να πετάξουμε μακριά για να αναπνεύσουμε…
η ζωή μάς ανήκει…
το ταξίδι στο όνειρο ξεκίνησε…
σε μια βαρκούλα που έχει εσένα καπετάνιο…
εσύ και εγώ,
συνοδοιπόροι στην ανάγκη, τη χαρά
και τη λύπη είμαστε με χέρια πλεγμένα …
ζούμε εκείνη την άλλη ζωή,
που μοιραζόμαστε κάθε στιγμή ευτυχίας…
έτσι για να γαληνεύουν
και να ηρεμούν οι ψυχές μας…
και να ηρεμούν οι ψυχές μας…
σ΄αγαπώ πολύ …
σε λατρεύω ματάκια μου …
καληνύχτα γλυκιά μου…
όνειρα γλυκά.