Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

Ταξίδι πέρα από τα όνειρα...




Έφυγες..
σπασμένο γυαλί..
ήθελα να ΄ρθω μαζί σου…
έστω για λίγο…
κοντοστάθηκα εκεί στην άκρη..
ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο…
ήθελα να σου πω πόσο πολύ σ΄ αγαπώ…
άνοιξα την καρδιά μου…
ήθελα να δω τα μέσα μου…
έκανα κομμάτια τα φυλλοκάρδια μου…
σε κάθε κομματάκι ήταν χαραγμένο το όνομά σου
εσύ…εσύ ήσουν εκεί   και λαμποκοπούσες…
έσταζαν όλα τα κομματάκια…
στάλα στάλα …
ήταν σταγόνες από αίμα…
κάθε σταγόνα η αγάπη μου για σένα…
μπορείς να μου πεις καρδούλα μου, γιατί οι σταγόνες να
σκοντάφτουν κάποιες  φορές στα πρέπει;
κι όσες φορές έμεινες στα θέλω εκείνες
οι στιγμές μένουν χαραγμένες μέσα μας…   
μου το υποσχέθηκες και δε μπορείς να αθετήσεις το λόγο σου…
ξέρω…,
η αγάπη μας  όμως  ταξιδεύει  πιο πέρα από τα όνειρα...
προπορεύεται …
είναι τόσο  «κραταιά»  που  δεν  μπορεί να καεί  να γίνει στάχτη…
μένει εκεί και γίνεται φλόγα …
ήθελα εκείνες τις δικές μας  στιγμές να κουρνιάσεις στην αγκαλιά μου…
να νιώσουμε απλά την ευτυχία…
έχουμε ανάγκη  απ΄αυτές τις σπάνιες στιγμές…
φιλιά στο στόμα..
σκαλίζει ο νους…
δεν ημερεύει…
είναι  κι αυτά τα μοναχικά βράδια που γίνεσαι λαμπάδα…
βράδια που διαρκούν πολύ,   χωρίς εσένα…      
μου λείπεις…
περιμένω και σε σκέφτομαι…
θα ξημερώσει και πάλι…
και θα περιμένω…
πάντα θα είμαι της μοναξιάς, χωρίς εσένα…
σ΄αγαπώ κουκλάκι μου