Συνολικές προβολές σελίδας
Τετάρτη 22 Μαΐου 2024
Αν περάσεις από εδώ...
Θέλω να σου υπενθυμίσω ότι όταν γράφω μου θολώνουν τα μάτια μου και οι σκέψεις μου γίνονται ανεμοστρόβιλος.
Το κορμί μου ακροβατεί πάνω σ ένα τεντωμένο συρματόσχοινο....
φοβάμαι..Ξέρω ότι θα βρεθώ στο κενό.
Δε θέλεις να με δεις
γι αυτό τα βλέμματά σου αιωρούνται αλλού.. σκύβεις το κεφάλι σου όταν σου φωνάζω έλα γιατί δε θέλεις να με αντικρύσεις κατάματα.
φεύγεις μακριά τις νύχτες για να σβήσεις τα ίχνη σου.
Ξέχασες..
Λησμονάς γρήγορα..
Για μένα τέτοιες νύχτες αργεί να ξημερώσει...
Ξέρω...
Ίσως να είναι η τελευταία μου προσπάθεια να σε δω για λίγο.
Η ζωή μου έχει ανατροπές από μέρα σε μέρα. Νομίζω ότι θα περάσει καιρός να συνηθίσω τα νέα δεδομένα.
Ποτέ δε σου ζήτησα να μου δώσεις εξηγήσεις και ποτέ δε σου ζήτησα απαντήσεις στα αμέτρητα γιατί..
Η βασανιστική μου σκέψη περιστρέφεται στην απάντηση του ερωτήματος;
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ?
Ξέρω δεν έχεις χρόνο για μένα... Εκπέμπεις το φως σου αλλού.
Φαίνεται ότι διέγραψες κάθε τι δικό μας...πνίγεσαι στην καθημερινότητα...
Δεν σου περισσεύει χρόνος.
Έγραψα για σενα εδώ 480 αναρτήσεις.Αν με ρωτούσε κάποιος τί τίτλο θα έβαζα σ όλες αυτές τις σκεψεις της ψυχής μου θα του απαντούσα:
ΔΕΝ ΞΕΡΩ...
Εσύ θα απαντούσες μονολεκτικά
ΞΕΡΩ και με την υποσημείωση..
ανάξιος εραστής.
Ξέρω ότι τίποτε από όλα αυτά δε σε αγγίζουν, αλλά
αν ποτέ περάσεις από δω σου ζητώ μια χάρη.
Κλείσε τα μάτια σου και γύρνα τη σκέψη πολύ πίσω..
θυμάσαι εκείνη την όμορφη βροχερή βραδιά που με κρατούσες αγκαλιά κάτω από την ίδια ομπρέλα?
Ε...αυτές οι όμορφες στιγμές ειναι ανεξίτηλα αποτυπωμένες στη σκέψη μου.
Ακούς?
Εσύ στο πουθενά κι εγώ εδώ.
5.30 τα χαράματα θα πάρω την ντούντουκα μου να σου πω καληνύχτα.
Άνοιξε το παράθυρό σου να με ακούσεις..