Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

Να τα πώ;

Πάει καιρός που έφυγα από κοντά σου…
χαθήκαμε κάτω από το φως του φεγγαριού…
εναλλασσόμενα γεγονότα χωρίς καμία αναφορά…
οι σποραδικές συναντήσεις
μας σβήνουν από τις μοναχικές στιγμές που βιώνουμε…
απόψε βρέχει…
στην κορυφή του βουνού χιονίζει…
ήθελα να σκοτώσω τη μοναξιά μου κι
άναψα το τζάκι…
δεν ξέχασα τα δυο κόκκινα κεριά,
έτσι για το κλίμα των ημερών…
κάθισα σταυροπόδι
και ανακάτευα με μανία τη φωτιά για να ξεπηδούν μεγαλύτερες φλόγες…
νομίζω ότι εσύ  από το παράθυρό σου
κοιτάζεις τα άσπρα κύματα
να χτυπούν λυσσαλέα τα βράχια…
ήθελα  να  ΄ξερα τι σκέφτεσαι…
ξέρω ότι νυστάζεις από το πολύωρο ταξίδι…
στο τηλέφωνο με  ρώτησες αν στενοχωρήθηκα…
δε σου απάντησα,  
γιατί  στις επιλογές ζωής υπάρχει κάτι,
που θα πληγώνει την ψυχή…
νιώθω αδύναμος χωρίς εσένα …
όπου κι αν είσαι σ΄ αγαπώ…
μην  το ξεχάσεις…
να ξέρεις μόνο ότι όσο και να κρυών εις
εγώ θα σου ανασαίνω δυνατά για να σε ζεσταίνω…
θα είμαι κοντά σου…
μέρες γιορτών…
η σκέψη μου γυρίζει  δυο χρόνια πίσω…
το ίδιο σκηνικό…
εσύ εκεί… εγώ εδώ…
οι  ίδιες ευχές, οι ίδιες καταστάσεις…

καληνύχτα καρδούλα μου…