Δεν μ άφησες να το κουμπώσω…
μου είπες:
άστο…
την άλλη φορά…
δεν ήθελες να φύγεις …
το είδα στα μάτια σου…
μια κλωστή μας ενώνει,
που δεν κόβεται με τίποτα…
λίγες ώρες μπορώ να αντέξω μακριά σου…
μέχρι τότε κρατώ τις χθεσινές σου ανάσες…
πνίγομαι μέσα μου.
σε χρειάζομαι…
σε χρειάζομαι…
εσύ κι εγώ συνέχεια στα όρια…
όρια βαμμένα κόκκινα…
υπάρχουμε μόνο με υπερβάσεις ορίων…
με συνταγές της καρδιας
κράτα με σφιχτά…
ξέρεις;
όταν σιωπήσουμε θα πεθαίνουμε κι άλλο…