Σταμάτησα πολές φορές στην διαδρομή, που κάνω μόνος κάθε βράδυ...
σε αναζητούσα μέσα στην ομίχλη...
επικρατούσε μια σιωπή λες και περίμεναν όλα τα πλάσματα
της νύχτας να κοιμηθούν μετά την απογευματινή καταιγίδα...
κοιτούσα τον ουρανό, μονολογούσα και περίμενα...
τα σύννεφα κατέβαιναν χαμηλά...
κάποια στιγμή σου φώναξα δυνατά...
μ΄ακούς;
σ αγαπάω πολύ...
δυο χελωνίτσες περνούσαν κάθετα το φωτισμένο δρόμο
η μια πίσω από την άλλη...
σε αναζητούσα μέσα στην ομίχλη...
επικρατούσε μια σιωπή λες και περίμεναν όλα τα πλάσματα
της νύχτας να κοιμηθούν μετά την απογευματινή καταιγίδα...
κοιτούσα τον ουρανό, μονολογούσα και περίμενα...
τα σύννεφα κατέβαιναν χαμηλά...
κάποια στιγμή σου φώναξα δυνατά...
μ΄ακούς;
σ αγαπάω πολύ...
δυο χελωνίτσες περνούσαν κάθετα το φωτισμένο δρόμο
η μια πίσω από την άλλη...