Είμαι εδώ
και πουθενά..
μου λείπεις και πονώ…
με λιώνεις σα σίδερο
και η καρδιά ματώνει…
το απόγευμα οι
τριανταφυλλιές
με σημάδεψαν….
τα αγκάθια
άνοιξαν πληγές…
προσπαθούσα να διακρίνω το πιο όμορφο
τριαντάφυλλο
για σένα…
άφησέ με να σου πω
μόνο δυο λόγια…
σ΄ αγαπώ…
αχ να ΄ξερες πόσο θέλω να βρεθώ δίπλα σου…
ένα χαμόγελο…
να βρεθώ στην
αγκαλιά σου…
άνοιξε τα χεράκια σου…
θέλω…
με σκοτώνει εσύ να είσαι εκεί και εγώ εδώ…
άφησέ με…
να τραβήξω λίγο
τα μαλλάκια σου,
να δαγκώσω τα
χειλάκια σου,
να χαθώ στη δική σου σιωπή…
να ταξιδέψουμε πέρα μακριά…
θέλω να ζήσω εκείνη την ευτυχία,
που μου χαρίζεις …
θέλω να ομορφαίνεις κουκλάκι μου
το σήμερα και
το αύριο…
δεν μπορώ
χωρίς εσένα…
σε ονειρεύομαι κάθε στιγμούλα…
δεν τελειώνει αυτό που μας ενώνει…
νιώθω την ανάσα σου ακόμη
πάνω σ στο κορμί μου,
θυμάμαι εκείνες τις στιγμές,
που άφησαν σημάδια πάνω μας…
γι αυτό σου είπα πως τις νύχτες
γίνεται πόλεμος μέσα μου…
είναι η
απουσία σου και η μοναξιά…
είναι η λαχτάρα και η αγωνία της προσμονής
άφησέ με να
΄ρθω κοντά σου για λίγο…
μια λέξη πες μου…
έλα…
τώρα το ξέρεις ότι
ζω για σένα
χωρίς εσένα..
μια στιγμή να σε δω…
μόνο μια στιγμή…
ένα φιλάκι…
καληνύχτα καρδούλα μου…
σε λατρεύω…
παραμυθένια όνειρα απόψε…