δεν αφήνω το παρελθόν να με στοιχειώνει…
δε βολεύομαι με τέτοιες καταστάσεις,
μην τυχόν και πληγωθώ ξανά …
έμαθα ό,τι με πληγώνει να βρίσκω τρόπους να επουλώνω τις πληγές
και ότι με σκοτώνει να το σκοτώνω κι εγώ... Η αλήθεια είναι ό,τι με σκοτώνει και το σκοτώνω …
λυπούμαι...λυπούμαι, γιατί η κριτική δεν μπορεί να εξαιρέσει
και τα δικά μου λάθη…
λάθη που δεν πρέπει να επαναλάβω…
και επειδή η ζωή συνεχίζεται…
ονειρεύεσαι…
κι ονειρεύομαι να είμαι δίπλα σου…
για να πετώ μαζί σου…
γιατι βλέπω τα πράγματα περισσότερο καθαρά….
είναι σαν να οδηγώ και ακολουθώ τα σήματα του δρόμου …
τόσο απλά…
αυτό κάνω και τώρα…
ακολουθώ τις υποδείξεις της καρδιάς …
και η πυξίδα της καρδιάς μου δείχνει μόνο εσένα…
κι εσύ..εσύ είσαι ένα μεγαλείο…
μια μοναδικότητα με χαραγμένη την παιδική αθωότητα
Γι΄αυτό καρδούλα μου θα σε λατρεύω…