ΘΕΛΕΙΣ, αλλά δεν ΠΡΕΠΕΙ…
Θέλεις πολύ… πολύ…πολύ…, αλλά δε το κάνεις,
Δεν το κάνεις, γιατί είσαι εγκλωβισμένη/ος στα πρέπει…
Μπλεγμένοι και εγκλωβισμένοι όλοι είμαστε ...έτσι είπες .…
ΠΡΕΠΕΙ να ξετυλίξουμε ο καθένας και η καθεμιά
το κουβάρι για να βρούμε τα ΘΕΛΩ …
ΘΈΛΩ να ξετυλίξω το κουβάρι για να δω τα ΠΡΕΠΕΙ…
Είναι το ΘΕΛΩ σωστό και το ΠΡΕΠΕΙ λάθος;
Είναι το ΠΡΕΠΕΙ σωστό και το ΘΕΛΩ λάθος;
Θέλω να ζήσω στον κόσμο του ΠΡΕΠΕΙ;
Πρέπει να ζήσω στον κόσμο του ΘΕΛΩ;
Πρέπει να φυλακίσω τη σκέψη και την καρδιά μου
μέσα σε όρια, σύνορα και περιορισμούς;
Θέλω να είμαι λεύτερος, να ονειρεύομαι και να εκφράζω ότι νιώθω;
Υποχωρώ στα ΘΕΛΩ μου, γιατί έτσι ΠΡΕΠΕΙ να κάνω;
Οδηγούμαι από τα θέλω και αδιαφορώ για τα ΠΡΕΠΕΙ;
Η συσχέτιση του ΠΡΕΠΕΙ και του ΘΕΛΩ
είτε με ψυχολογικούς, είτε με κοινωνιολογικούς όρους
μου δίνει απάντηση ποιο από τα δυο είναι σωστό;
Όλοι μας αποφασίζουμε με τα δικά μας κριτήρια
αν θα επιλέξουμε το ΘΕΛΩ ή το ΠΡΕΠΕΙ …
όσο πιο πολύ όμως καταπιέζουμε τα θέλω μας
και όσο εθελοτυφλούμε σ΄ αυτά που τόσο έντονα
θέλουμε, κάποια στιγμή γυρνούν πάλι μέσα μας
και μας κάνουν να επαναστατούμε με συνέπεια
να βιώνουμε την έκρηξη στα ιδια μας τα σωθικά…
ο περίγυρος μάς θέλει τυποποιημένες ανθρώπινες υπάρξεις,
χωρίς προσωπική βούληση,
οι οποίες θα κινούνται εντός των ορίων και των γραμμών,
που έχουν ορίσει κάποιοι καθώς ΠΡΕΠΕΙ,
οι οποίες θα κινούνται εντός των ορίων και των γραμμών,
που έχουν ορίσει κάποιοι καθώς ΠΡΕΠΕΙ,
επειδή τα όρια με πνίγιυν
και θεωρώ ότι αυτό συμβαίνει και σε κάθε άλλη ανθρώπινη ύπαρξη...
τολμώ να ονειρεύομαι
τολμώ να σχεδιάζω ταξίδια για να ζήσω τα θέλω μου …,
καθώς η ζωή μας δεν επιστρέφεται…
δεν επιστρέφεται, γιατί δεν της δίνεται κάρτα αλλαγής….
.
Μήπως όμως τις περισσότερες φορές νικάει το ΠΡΕΠΕΙ;
...στο ΠΡΕΠΕΙ...θα βασίζεται και αυριανή μέρα...
...στο ΠΡΕΠΕΙ...θα βασίζεται και αυριανή μέρα...